Mijn twee dekens: een vluchteling komt bij ons wonen

Mijn twee dekens

We zijn naar dit land gekomen om veilig te zijn.
Alles is vreemd.
De mensen zijn vreemd. […]
Niemand praat zoals ik.

Korte inhoud
“Als je moet vluchten omdat het in je moederland oorlog is, begint er een heel nieuw leven. Vreemde mensen, vreemd eten, vreemde woorden. Dat is vaak beangstigend, vooral voor kinderen. Wanneer iemand je dan helpt, is het alsof er een warme deken over je wordt uitgespreid…

Een mooi en origineel boek over een actueel thema. Winnaar van de ‘2015 Children’s Book Council Australia Award for Picture Books.” Continue reading

Mag ik nog een hapje? – Francesca van Berk

Mag ik nog een hapje

Er bestaat geen vaste aanpak waardoor je kind beter gaat eten, want ieder kind is, gelukkig, anders en daar moet je als ouder je eigen weg in vinden. En dat is precies wat ik hoop te bereiken met dit boek en de handvatten en recepten die ik daarin geef.

Korte inhoud
“Kinderen die met een glimlach aan de eettafel zitten en alles eten, dat willen we allemaal wel. In de praktijk is dit vaak een hele uitdaging en iets waar veel ouders dagelijks mee worstelen.

Om de allerkleinsten zo veel mogelijk te laten proeven en eten moet je dit tot een onderdeel van de opvoeding maken. Francesca van Berk noemt dit de culinaire opvoeding, een aanpak die ze heeft ontwikkeld toen ze zelf moeder werd. Haar zoontje, nu 4, geniet net zoveel van mosselen, sinaasappels en radijsjes als van een patatje. Want ook dat laatste hoort erbij.

In Mag ik nog een hapje? beschrijft ze alle stappen van deze culinaire opvoeding. Het boek staat vol praktische tips en recepten voor het hele gezin, met aanpassingen voor de allerkleinsten.” Continue reading

Mijn huis, de rest van de wereld en daarbuiten – Judith Nab

Mijn huis, de rest van de wereld en daarbuiten

Ik start een club en ik vraag er wetenschappers bij. Er zijn twee regels in de club: alles kan en fantasie is waar.

Korte inhoud
“Wetenschappers houden kennis tegen het licht en proberen deze op een nieuwe manier te bekijken. In dit boek krijgen zij hulp van een andere groep specialisten die de wereld op een bijzondere manier bekijkt: kinderen.
In ‘Mijn huis, de rest van de wereld en daarbuiten’ worden de vragen van kinderen door de kinderen zelf én door wetenschappers beantwoord.

Hoofdpersoon is Mira, een ondernemend en nieuwsgierig meisje dat een club heeft opgericht waar slechts twee regels gelden: alles is mogelijk en fantasie is waar. Het resultaat is een inspirerende en filosofische reis over o.a. het begin van het bestaan, over de binnenkant van de aarde en over de (on-)mogelijkheid van reizen door het universum.
Een prachtig kunstwerk vol ideeën, visioenen en beelden van kinderen en wetenschappers over de wereld om ons heen (en daarbuiten).” Continue reading

Mijn lieverdje – Astrid Desbordes

Mijn lieverdje - Astrid Desbordes

‘Slaap lekker, mijn lieverdje,’ zegt ze.
‘Mama, ga jij voor altijd van mij houden?’
vraagt Archibald.
‘Nou, ik zal je een geheim vertellen…’
antwoordt zijn mama.

Achterflap
“Welterusten, mijn lieverdje. En onthoud:
ik hou van je als je lief bent, en als je stout bent;
als je dapper bent, en als je bang bent;
als je me iets vertelt, of als ik jou iets vertel …
Zal ik je een geheimpje verklappen? Ik hou altijd van jou!

Een zacht en aandoenlijk prentenboek over moederliefde.
Voor iedereen vanaf 4 jaar”

Ik hou van je sinds ik je ken,
en zelfs daarvoor al.

Continue reading

Het boek van Hamlet – Hrefna Bragadottir

Het boek van Hamlet

Ik ben gek op boeken!
[…]
Bestond er maar een boek over mij!

Achterflap
“Hamlet is gek op boeken.
Hij droomt zelfs van een eigen boek.
Als hij auditie mag doen om in een verhaal te komen,
laat hij trots al zijn talenten zien.
Zou de jury onder de indruk zijn?

Een warm en vrolijk verhaal, over jezelf zijn en doorzetten.
Voor boekenwurmen vanaf 4 jaar.Continue reading

Today I’d like to…

  
… ignore everything else and just READ <3

Oh nee, wacht, ik heb kinderen! Ik kan me wel voornemen om ’s morgens onder het slaapje van de jongste te gaan lezen, zul je zien: doet hij geen slaapje! (Gisteren) En dan kunnen we wel plannen dat ik morgenochtend lekker kan lezen, als manlief met de jongens en opa en oma naar het zwembad gaat, is de oudste vandaag ziek geworden… (Hopelijk valt het mee!) Je ziet, een leven met kleine kinderen is niet te plannen. Gelukkig lukt het lezen ’s avonds wel lekker 😉

Fijne woensdagavond!

-X- Judith

Kleine Felix en het botskussen – Elly van der Linden

Kleine Felix

Kleine Felix heeft een lievelingsauto.
Een mooie rode vrachtwagen met een blauw licht erop.
Zijn grote broer Floris speelt ook graag met auto’s.
En met zijn robot en zijn inktvis.

Korte inhoud
“Kleine Felix is een vrolijk jongetje. Hij speelt graag wilde spelletjes met zijn grote broer Floris, maar net zo fijn vindt hij het om op mama’s schoot te zitten. En hij heeft nieuwe pantoffeltjes, die hondjes zijn!
In twee aandoenlijk geïllustreerde, herkenbare verhaaltjes leren we Felix, zijn mama en zijn broer Floris beter kennen.
Een warm en grappig voorleesboek voor peuters vanaf 30 maanden, met het dagelijks leven van het kind als thema.” Continue reading

Gewonnen – Ruth Wielockx

Gewonnen
ISBN 9789044821963
Uitgever: Clavis
(?) pagina’s
Verschenen: april 2014
Illustraties: Ruth Wielockx

Achterflap:

“Opgelet!
Is iedereen klaar voor de race?
Zit iedereen op zijn plaats?
Drie … twee … één … Start!

Een snel en grappig boek over een spannende race. Maar valt deze wedstrijd wel te winnen?

Ruth Wielockx woont in Balen. Ze studeerde Voedings- en dieetleer aan de Universiteit van Leuven. Ze behaalde ook haar lerarendiploma en gaf een tijdlang les. Ze maakte al heel wat prentenboeken bij Clavis Uitgeverij.

Recensie:

Negen kinderen in negen verschillende voertuigen racen tegen elkaar. Wie gaat er winnen? Het is een spannende race! Met een verrassende uitkomst…

Mijn peuter van drie heeft genoten van dit super vrolijke prentenboek. Alle voertuigen werden benoemd en alle bijpassende geluiden werden voorgedaan.
Een prentenboek met grote zeer kleurrijke illustraties, een fantasierijk verhaal en een verrassend einde; ik zal dit heerlijke boek nog vaak en graag voorlezen aan mijn twee mannetjes!

Opvoeden, daar krijg je een punthoofd van! – Jessica Köhler-Bracke

Opvoeden daar krijg
ISBN 9789491897146
Uitgever: aquaZZ
94 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

‘Ik hoop dat je later net van die vervelende kinderen krijgt, als je zelf bent!’ riep mijn moeder wanhopig, als mijn broer en ik weer eens aan het ruziën waren. En nu, decennia later, betrap ik mezelf erop, dat ik het mijn kinderen af en toe ook van harte toewens…. Want het is me wat, dat opvoeden van nu, je kunt er een boek over schrijven!
Lees hoe je als moderne ouder nog steeds in de aloude valkuilen trapt, en hoe je voor nieuwe, soms absurde situaties komt te staan, waarvan je denkt: Ja, hier krijg ik een punthoofd van!
Een boekje over de noodzaak van online ‘commentaries’ en peperdure headsets, het gestampvoet om een eigen verzorgpony (‘Echt mama, heus!’), de haneneieren bij opa, de oprukkende huisdierenbrigade, oma’s geploeter met het touchscreen, en nog veel meer…

Jessica Köhler-Bracke is moeder van twee kinderen (’99 en ’01). Zij is geboren en getogen in Zeeuws-Vlaanderen. In 1994 behaalde zij het diploma ‘pr en voorlichting’, een variant van de lerarenopleiding Nederlands aan het voormalige ‘Mollerinstituut’ in Tilburg. De auteur woont en werkt in Brabant. De combinatie van werken en moederschap valt haar soms zwaar, waardoor zij het opvoeden als een ware uitdaging is gaan zien. Toch is ze erin geslaagd haar kinderen veilig, maar ook met het nodige plezier, door hun jeugdjaren heen te  loodsen. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een serie humoristische columns over de avonturen met haar kinderen. ‘Opvoeden, daar krijg je een punthoofd van!’ is haar debuutbundel.

Recensie:

Opvoeden, daar krijg je een punthoofd van! is een bundel met ruim 40 columns over opvoeden en moederschap. Je bent niet de enige die het soms best een zware (fulltime) taak vindt om je kinderen goed op te voeden, dat bewijzen deze humoristische columns van Jessica Köhler-Bracke.
Meligheid aan de eettafel, racen om van alles te regelen en weer op tijd op het schoolplein te staan, “lekkere” vrije woensdagmiddagen, huisdieren, verzorgpony’s, winkelen, naar opa en oma; voor iedere ouder zal er wel iets herkenbaars in deze bundel terug te vinden zijn, want Jessica geeft anekdotes van toen haar kinderen klein waren tot nu ze pubers zijn. En niet alleen voor ouders is het herkenbaar, want ik herkende er ook dingen in van toen ik (een) klein (ettertje) was.
Ik heb dit boek met een flinke glimlach in één ruk uit zitten lezen. En aangezien mijn kinderen nog klein zijn, hou ik mijn hart vast voor wat me nog te wachten staat!

Ik heb dit boek gelezen voor BoekenBijlage.nl

Follow my blog with Bloglovin

Blauwe maandag – Nicci French

Blauwe maandag
ISBN 9789041414649
Uitgever: Anthos
369 pagina’s
Verschenen: mei 2011
Originele titel: Blue Monday
Vertaald door: Irving Pardoen

Achterflap:

“Frieda Klein is psychoanalytica. Ze leeft een strak georganiseerd leven, dat vooral gericht is op het helpen van anderen. Niet alleen haar patiënten, maar ook haar familie en vrienden kunnen altijd op haar rekenen. De onrust in haar hoofd probeert ze te verdrijven met lange nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen.

Frieda is ervan overtuigd dat wat zich in het hoofd van haar patiënten afspeelt controleerbaar is. Maar als een van haar patiënten vertelt dat hij ervan droomt een kind te hebben, met rood haar en sproeten, en kort daarna een jongetje verdwijnt dat aan die omschrijving voldoet, wordt Frieda geconfronteerd met de onbeheersbare werkelijkheid die zij altijd angstvallig buiten de deur heeft weten te houden.

Kan Frieda’s kennis van de menselijke geest de recherche helpen bij het vinden van het jongetje? Is er een verband met een ontvoeringszaak van tweeëntwintig jaar eerder? En zal de dader worden ontmaskerd?”

Recensie:

Nicci French, echtpaar Nicci Gerrard en Sean French, wereldberoemd om hun thrillers is met Blauwe Maandag aan een achtdelige thrillerreeks begonnen. Inmiddels zijn ook Dinsdag is voorbij, Wachten op woensdag en Donderdagskinderen verschenen.

“De zaak werd nooit werkelijk afgesloten. Niemand nam het besluit ermee te stoppen, maar er was steeds minder te melden. … Er werd steeds minder over gesproken, op een gegeven moment alleen nog in combinatie met andere zaken, en ten slotte viel de naam helemaal niet meer.”

1987: Rosie van negen en haar jongere zusje Joanna van vijf lopen samen van school naar huis. Rosie hinkelt vooruit, haalt nog wat snoep bij de snoepwinkel en verwacht haar wat tragere zusje buiten te zien, maar van Joanna geen spoor… De politie zoekt met man en macht naar het meisje, maar het is een hopeloze zaak zonder enig aanknopingspunt. De jaren verstrijken en de zaak wordt een vage herinnering.

“Zo gaat het altijd. Er komt een moment dat je het gewoon weet. Zo simpel is het.

Hij draagt een grijze wollen muts met een pompon erop, maar als hij die afdoet, blijkt hij vuurrood haar te hebben. Het is een teken, een meevaller, het is fantastisch.”

Heden: Frieda Klein, psychoanalytica, leidt een zeer geordend leventje. Ze houdt van regelmaat en voorspelbaarheid. Ze behandelt haar patiënten, gaat daarna terug naar haar donkere, knusse huisje en maakt veel nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen om de warboel in haar hoofd te ordenen. Ze vindt het lastig om zich volledig te geven in haar prille relatie met Sandy, weet ook niet of ze dat wel wil. Met haar familie heeft ze weinig contact, alleen haar drinkende schoonzus en labiele nichtje wie ze bijles geeft ziet ze met regelmaat.
Ze heeft een nieuwe patiënt, Alan Dekker, die geen kinderen kan krijgen met zijn vrouw. Alan vertelt haar op een dag zeer gedetailleerd over het levensechte beeld wat hij heeft van een vijfjarig zoontje met rood haar en sproeten en dat dat een niet te temmen verlangen bij hem oproept. Als er vervolgens een jongetje verdwijnt dat precies aan zijn beschrijving voldoet gaat Frieda met het verhaal naar de politie. Ze heeft er een naar gevoel bij…

“Mama. Papa. Het spijt me erg dat ik stout ben geweest. Als jullie me nu naar huis brengen, zal ik lief zijn. Dat beloof ik.”

De passages vanuit het perspectief van Matthew, het verdwenen jongetje, zijn hartverscheurend. De kleine jongen raakt zichzelf steeds meer kwijt, verdwijnt meer en meer in een waanwereld. Zal de politie hem op tijd kunnen redden? Wat voor rol kan Frieda spelen in de zoektocht? En wat is het verband tussen deze zaak en de verdwijning van Joanna zoveel jaren geleden?

Ik heb alle boeken van Nicci French gelezen en Blauwe maandag is geen Nicci French zoals ik die gewend ben. Het duurde even voor ik in het verhaal zat, doordat er veel perspectief wisselingen zijn, je niet gauw grip op het personage van Frieda krijgt en het meer een psychologisch dan een echt spannend verhaal is. Toch leest het net als de andere boeken van Nicci French lekker vlot weg en zit het verhaal goed in elkaar. Frieda blijkt toch wel een boeiende persoon te zijn waar je hopelijk in de volgende boeken meer over te weten komt. Ik ben dan ook wel benieuwd naar Dinsdag is voorbij en de volgende boeken, al hoop ik wel dat daar dan meer spanning in zit, niet net als hier pas aan het einde van het boek…

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub, als boek van de maanden maart en april. Haar recensie lees je hier.