‘We gaan het voorzichtig aanpakken,’ zei Don terwijl hij zijn blik weer liet rusten op het kistje dat Rodney vasthield. ‘We nemen secundaire wegen en vermijden de hoofdwegen.’
‘Wanneer?’ vroeg Rodney.
‘Morgen.’
En dat was dat.
Mijn mening
Ik ben gék op de bijzondere, meeslepende en aangrijpende verhalen van T.J. Klune, dus verheugde me enorm op deze nieuwe vertaling! Even een verrassing bij binnenkomst: de vorige drie boeken waren dikkerds en dit is een dunnetje! Niet dat ik dat nu (ja, nog steeds een leesdip) heel erg vond, haha. Kon dit in flink minder pagina’s een net zo’n bijzonder verhaal worden? Continue reading









