Elvis: een eenzaam leven – Ray Connolly

‘Hoe zullen de mensen me herinneren als ik er eenmaal niet meer ben?’ wilde hij weten. ‘Zullen ze me snel vergeten zijn?’ […]
Hij was nog maar tweeënveertig, maar hij leed aan allerlei aandoeningen, was verslaafd, opgebrand en wanhopig, en hij sprak al in de verleden tijd over zichzelf.

Korte inhoud
Elvis Presley was een fenomeen. Niet eerder had de wereld zoiets meegemaakt: een jongen met een gitaar, wiens portret in bijna elke tienerkamer kwam te hangen.
Hij was een en al charme en sexappeal, weergaloos op het podium en zeer getalenteerd in de studio. Met zijn uitzonderlijke succes had hij zich vrij moeten voelen om te doen waar hij zelf zin in had.
Maar hij was niet vrij. Opgezadeld met een levenslange onzekerheid en overgeleverd aan de intriges en grillen van zijn manager Colonel Tom Parker, wist hij zijn echte dromen nooit te realiseren. Hij wou een serieuze filmacteur worden en een wereldwijde tournee opzetten, maar het kwam allemaal niet van de grond.
Elvis Presley verkocht honderden miljoenen platen, had meer hits dan welke zanger dan ook, maar hij zat gevangen in zijn eigen zwakheden en de eenzaamheid van de roem.
Ray Connolly vertelt zijn levensverhaal. Een biografie die leest als een roman.

‘Maar als wie klink je?’ wilde ze weten.
‘Ik klink niet als iemand anders.’

Auteur
“Ray Connolly is journalist, schrijver en scenarist. Hij heeft in zijn carrière vele muzikale sterren en iconen uit de sixties en seventies geïnterviewd, onder wie de Beatles en Elvis Presley. Hij woont en werkt in Londen.”

Wat ze hadden opgenomen was geen zwarte muziek, het was geen blanke muziek en het was geen pop. Het was geen blues, en het was al helemaal geen hillbilly.

Mijn mening
Vandaag is het alweer 40 jaar geleden dat Elvis Presley stierf. 16 augustus 1977 moet een trieste dag geweest zijn… Ik werd pas zeven jaar later geboren, maar de muziek van Elvis heeft van jongs af aan een rol gespeeld in mijn leven. Als kind luisterde ik cassettebandjes van mijn ouders, als tiener kon ik me helemaal verliezen in de songteksten als ik luisterde naar cd’s op mijn discman en als twintiger trouwde ik, net als mijn ouders, op muziek van Elvis. Gedurende mijn leven heb ik al best wat gelezen en gezien over de man achter de muziek, maar ik geloof niet dat ik ooit eerder zo’n échte biografie las. Ik vond dit een mooi moment om dat eindelijk te doen…

Het begon meteen goed, want het voorwoord van Peter Buwalda raakte me, zoveel passie! Ik “leerde” dat grote sterren als Bob Dylan, John Lennon, Paul McCartney, Bruce Springsteen, etc. allemaal fan waren en zich hebben laten beïnvloeden door de muziek van Elvis. En ik wist wel dat hij op het eind van zijn korte leven doodongelukkig was, maar het komt toch wel heel erg binnen als je in dit boek leest hoe erg het gesteld was met hem. Dat hij zó eenzaam, zó onzeker en zó depressief was, zelfdestructief…
Ik las hoe erg hij gevangenzat in zijn leven, wat geregisseerd werd door die vreselijke (zo voelt het voor mij) Kolonel Tom Parker. Dat hij begon als een arme jongen met passie voor muziek, een jongen die zichzelf gitaar leerde spelen, die geen enkele muzikale scholing had, die heel veel geluk had en doorbrak met That’s All Right Mama. Een jongen die er ook van droomde om acteur te zijn. Maar toen hij eenmaal dé Elvis Presley was moest blijven voldoen aan Elvis zijn, aan geld verdienen, veel geld (omdat hij ook veel uitgaf), uit het zicht verloor wie hij diep vanbinnen was, zijn passie niet meer kon volgen door zijn wurgcontract met Parker. Dat hij een man werd die steeds ongelukkiger werd en heel veel heeft gemaakt, flopfilms en de bijbehorende muziek, waar hij helemaal niet blij van werd.

Wat heeft hij ontzettend veel gedaan/gemaakt in ontzettend korte tijd. Ik heb me dat nooit zo beseft. Vind je het gek dat je jezelf compleet verliest als je zóveel moet werken? Nooit rust, altijd voldoen aan een bepaald imago…
Door het lezen van deze biografie kwam Elvis echt weer even tot leven voor me. En man, wat heeft zijn verhaal me geraakt. Na het lezen van zijn tragische levensverhaal blijf ik vooral met grote “wat als?” vragen zitten.
“Wat als zijn moeder langer had geleefd?”
“Wat als hij Kolonel Parker nooit ontmoet had?”
“Wat als hij sterker was geweest en meer voor zichzelf was opgekomen?” …

Het enige wat ik heb aan te merken op dit boek is dat ik de schrijfstijl soms ietwat hakkerig vond, korte opmerkingen soms, wat hak op de tak. Maar dat was gelukkig niet vaak zo en verder heb ik het verhaal gewoon verslonden.

Elvis mag dan wel al 40 jaar dood zijn, voor mij leeft hij voort in zijn muziek en in mijn gevoel voor deze bijzondere man, die zoveel heeft betekend voor de muziekwereld.

Elvis kon het zelf ook niet geloven, maar voordat hij er erg in had was de maand voorbij en moest hij weer op tournee in Florida, waar een rechter politieagenten aan weerszijden van het podium liet opstellen die hem dienden te arresteren als hij tijdens het zingen ook maar iets meer verroerde dan zijn pink.

Elvis: een eenzaam leven
ISBN 9789400404748 – Uitgever: Thomas Rap – 464 pagina’s – Verschenen: juni 2017 – Originele titel: Being Elvis – Vertaald door: Edwin Krijgsman en Erik de Vries

Delen is lief

5 thoughts on “Elvis: een eenzaam leven – Ray Connolly

  1. Mooie recensie Judith. Ik was ook erg onder de indruk van dit boek. Wel heel droevig, het had inderdaad wellicht heel anders kunnen aflopen, als maar…

    En moet eerlijk toegeven dat ik nu pas echt een beetje naar de muziek aan het luisteren ben (beter laat dan nooit :-)). En heb ook nog wel zin om meer te lezen over Elvis. Dus als je nog lees- of luistertips hebt ben ik heel benieuwd.

    1. Ik vind qua muziek heel erg veel mooi, maar om te kijken is echt favoriet de ’68 Comeback Special, hij is daar zo geweldig! En zo lekker aan het geinen en doen. Helemaal verliefd 😉 Vanavond om 20:30 op NL 1 komt een docu van oa Art Rooijackers, ben ik heel benieuwd naar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *