‘Die eeuwige regen,
daar kunnen wij jaks
uit het noorden niet tegen.
Hoe kouder, hoe fijner het voelt voor een jak.
Wij houden van hagel en sneeuw op ons dak.’
KORTE INHOUD
“Als alle sneeuw is gesmolten en het maar blijft regenen, moet Ukkie met haar familie verhuizen naar een koudere berg. Ze stapelt al haar speelgoed op haar sleetje, maar daardoor is er bijna geen plek meer voor haar kleine zusje…
Wat heeft Ukkie eigenlijk echt nodig in haar nieuwe huis?” Continue reading
Hij dacht dat zijn geluk compleet was, tot hij plotseling bij de oever van een rivier kwam. Hij had van zijn leven nog nooit een rivier gezien – het was een en al gekabbel en geklots en gekolk. Mol vond het een magisch gezicht.
KORTE INHOUD
“Op een mooie lenteochtend kruipt Mol uit zijn holletje en ontdekt hij dat er een prachtige wereld op hem ligt te wachten. In de loop van de seizoenen picknickt hij met Rat aan de oever van de rivier, gaat hij met Pad op een wild kampeeravontuur, en trotseert hij zelfs het besneeuwde Woeste Woud op zoek naar Das. Maar als Paddenburg, het huis van Pad, wordt ingenomen door een bende gemene hermelijnen en achterbakse wezels, is het aan Mol en de anderen om hun vriend te hulp schieten.
De geliefde en hartverwarmende verhalen over Mol, Rat, Das en Pad krijgen nieuw leven ingeblazen in deze herziene en verkorte versie.” Continue reading
Ze was dus precies als een jak hoort te zijn.
‘MAAR…’ zei Ukkie verdrietig, ‘ik voel me zo KLEIN!’
Korte inhoud
“Ukkie is de kleinste jak van de kudde. Ze wil het liefst zo snel mogelijk groot zijn en interessante dingen meemaken. Maar hoeveel ze ook eet en haar spieren traint, ze blijft de kleinste jak van allemaal.
Mama jak legt uit dat er nog tijd genoeg is om groot te worden. Maar Ukkie blijft diep ongelukkig. Tot de dag waarop ze juist iets groots kan doen omdat ze zo heel erg klein is!” Continue reading
Ik mag dan klein zijn,
maar ik ben niet een van die
stomme hondjes.
Achterflap
“Ik mag dan klein zijn, ik ben niet een van die stomme, kroezelige hondjes.
Ik ben een gewone, ECHTE, modder-springende, stokkenjagende hond.
En ik heet GEEN SCHEETEBEETJE!”
En vorige week, toen we over
straat liepen, zei ze tegen me:
‘Wie is hier een braaf
goten-schijtertje?’
Ik mag dan klein zijn,
maar ik ben niet een van die
stomme hondjes.
Achterflap
“Ik mag dan klein zijn, ik ben niet een van die stomme, kroezelige hondjes.
Ik ben een gewone, ECHTE, modder-springende, stokkenjagende hond.
En ik heet GEEN SCHEETEBEETJE!”
En vorige week, toen we over
straat liepen, zei ze tegen me:
‘Wie is hier een braaf
goten-schijtertje?’