Holly was een kampioen in geheimen bewaren, dat kwam goed uit. Maar dit was wel een enorm geheim, zo groot dat er kennelijk een speciale bewaarplek voor nodig was.

Korte inhoud 
“Een misschien wel waargebeurd verhaal…
In een villa diep in het bos woont Holly, samen met haar moeder. Op een dag brengt haar moeder een geheim mee naar huis. Een geheim van ongeveer anderhalve meter lang, met blote voetjes en een laken erover. Haar moeder verstopt het op zolder, waar Holly niet mag komen. Maar ’s nachts sluipt Holly stiekem toch naar boven. In de zolderkamer zit een meisje opgesloten. Een stil meisje met gele ogen. Holly noemt haar Wolfke. Wie is dit mysterieuze meisje? Waarom is ze zo’n groot geheim? En wat is Holly’s moeder met haar van plan?”

Er waren vast meer mensen die zich voorbereidden op een apocalyps, maar er was zeker weten niemand die zich er zo op verheugde als Oskar.

‘Hoi,’ fluisterde ze.
Wolfke bewoog.
Holly hield haar adem in.

Mijn mening 
Oh, de jeugdboeken van Mariska Overman… Zó mooi, zo ontroerend! Na De zomer die alles was en Duizend stukjes overal is er nu Wolfke! Ook alweer zo bijzonder mooi!!

Holly (11) woont met haar moeder, die onderzoeker is, in een villa diep in het bos. Haar vader, die boswachter was, is een paar jaar geleden overleden. Hij staat nu in een soort vaas op de schouw en Holly praat af en toe tegen hem.
Op een dag neemt Holly’s moeder een geheim mee naar huis, een geheim onder een laken, met blote voetjes en vermoedelijk een meisje, want haar moeder zei ‘ze’. Het geheim wordt opgesloten in de zolderkamer en Holly mag er absoluut niet naartoe gaan.
Natuurlijk doet nieuwsgierige Holly dat toch en ze maakt kennis met het naamloze meisje met de gele ogen. Holly noemt haar Wolfke.
Waar komt Wolfke vandaan? Waarom is ze geheim? Waarom heeft ze alleen een nummer en geen naam? Waarom praat ze niet? En waarom zit ze opgesloten? Is Holly’s moeder eigenlijk wel zo lief? Holly begrijpt het niet…
Zij en haar beste vriend Oskar die aan de rand van het bos woont, een buitenbeentje net als zij (Holly gaat niet naar school en Oskar bereidt zich voor op het einde van de wereld), proberen het mysterie te ontrafelen.

In sprookjes was de wolf altijd slecht. Maar sprookjes bestonden niet echt. Zeer vermoedelijk.

Ik hou dus van de boeken van Mariska, maar ook van de kleurrijke en zeer herkenbare illustraties van Harmen van Straaten! Hoe leuk dat de illustraties van Harmen, die wij vooral kennen van geweldig leuke prentenboeken die hier vroeger veel werden voorgelezen, in dit boek Wolfke tot leven brengen!
En, oh, het verhaal! Ik heb die lieve, ‘veel moediger dan ze denken’ Holly en Oskar helemaal in mijn hart gesloten! En Wolfke!! Dat super bijzondere meisje… Ik wou dat ik haar kende! En wat fijn dat ze Holly heeft, Holly die niet bang is voor het onbekende zoals al die bekrompen ‘men-sen’ daarbuiten, Holly die haar écht ziet, met haar hele hart… Holly met haar heerlijke gedachtengang! Ik heb zo zitten genieten van dit kijkje in haar hoofd (het verhaal wordt met Holly beleefd) en hoe zij over alles nadenkt en alles bevraagt. Zitten gniffelen ook af en toe! Mooi kind. Met recht een ‘wonderwezen’, net als Wolfke, maar op een heel andere manier…
Het verhaal is echt heerlijk meeslepend van begin tot eind, het is lief en mooi en heeft een superlekker spannend laatste stuk! En dan balen dat het uit is… ZUCHT! Wat heeft Mariska weer een prachtverhaal neergezet. In haar bijzondere filosofische (maar zeker niet vage!) stijl. Je kunt over een hoop wat je tegenkomt nadenken. Achterin staan ook een aantal vragen die je je zou kunnen stellen (mooi voor in de klas!).
Mooi, bijzonder mooi! Ik ben en blijf Mariska-fan. Op naar meer betoverends!

Dat je ergens niet van gehoord had betekende niet dat het niet bestond. Bovendien moest alles wat bestond ooit op een moment begonnen zijn met bestaan.

Wolfke 
ISBN 9789020628913 – Uitgeverij Kluitman – 208 pagina’s – Verschenen: maart 2026 – Illustraties: Harmen van Straaten – Leeftijd: 9+