Vandaag was dag twee van de zoektocht naar twee vermiste kinderen. Een zoektocht die ongelofelijk veel grimmiger en wanhopiger werd door de zachte witte vlokken die buiten vielen.
Mijn samenvatting
Brighton, 1951. Inspecteur Edgar Stephens is in een besneeuwde wereld met zijn team op zoek naar twee vermiste kinderen. Helaas worden na twee dagen zoeken de lichamen van de kinderen gevonden, met een spoor van snoepjes om zich heen. Van alles lijkt te wijzen naar het toneelstuk waar ze mee bezig waren, naar duistere sprookjes en naar een theatermoord van jaren geleden. Wie zit er achter deze gruwelijke daad? Wat is het motief?
Stephens roept de hulp in van zijn vriend, goochelaar Max Mephisto, die op dat moment met een theatergroep op het podium staat met Aladdin. Misschien kan hij helpen het theatrale rookgordijn te doorzien en de puzzelstukjes op hun plaats te krijgen voor er nog meer slachtoffers vallen…
‘Ik wil dat je me helpt, Max.’
‘Ik moet je helpen?’
‘Ja. De manier waarop de lichamen werden gevonden, er was iets theatraals aan…’ Hij nam nog een slok brandy. ‘Toen we het terrein uitkamden, vonden we snoepjes…’
‘Snoepjes?’
‘Ja, een spoor van snoepjes dat naar de dode kinderen leidde.’
Mijn mening
Boek 2 van de Brighton Mysteries van Elly Griffiths! In deel 1 maakten we kennis met het naoorlogse Brighton en met inspecteur bij de recherche Edgar Stephens en zijn oorlogsverleden met de Magic Men, waar ook zijn vriend Max Mephisto de goochelaar bij zat. Max kon hem toen goed helpen bij de moordzaak van ‘het zigzagmeisje’. In dit deel treedt Max weer op in Brighton, met een Britse pantomime van Aladdin, niet echt een goochelact, maar het variété-werk is dungezaaid met de opkomst van nieuwe komieken en de televisie…
Toen ik dit boek las was het nog een witte wereld buiten, dus dat was heerlijk toepasselijk zo met die winterse toestanden in het verhaal! ![]()
En het was een heerlijk sfeervol en spannend moordmysterie. Zo met die vermissing van de kinderen, de vondst van hun lichamen twee dagen later, brrr, de mysterieuze lijntjes naar het theater, toneelstukken en duistere sprookjes… De overeenkomsten met een moord uit 1912… De zoektocht naar de dader en het waarom…
En naast de politiezaak van Edgar Stephens en zijn kleine team (degenen die een hoofdrol spelen, er is wel meer mankracht met de zoektocht) met assistent brigadier Bob Willis en brigadier Emma Holmes (what’s in a name) die ook ‘aan het woord’ komen, net als vriend en goochelaar Max Mephisto overigens, heb je nog te maken met hun privé-strubbelingen, waardoor ze allemaal menselijk worden en je een levendig kijkje krijgt in de jaren ’50, in die nasleep-periode van de oorlog.
Een meeslepende moordzaak, een boeiende zoektocht naar antwoorden en zeer aansprekende personages! Heerlijk meeleven! Wat gaat er achter het moordmysterie zitten?? Ik wou heel graag doorlezen, kon het boek maar met moeite aan de kant leggen. Het gaf me een beetje cosy crime-vibes, dat naoorlogse Brighton in de sneeuw, dat kleine wereldje… Lekker hoor! Op naar meer Edgar en Max!
De parallellen waren vaag, maar ze waren te nadrukkelijk om ze te negeren: een dood kind, een sprookje, een badplaats en een pantomime. Zelfs het weer kwam overeen.
Rookgordijn
ISBN 9789026177644 – Uitgeverij De Fontein – 304 pagina’s – Verschenen: december 2025 – Vertaald door: Janet Limonard-Harkink – Deel 2 in de Brighton Mysteries



