ISBN 9789047706601
Uitgever: Lemniscaat
264 pagina’s
Verschenen: 2012, heruitgave april 2014
Originele titel: The fault in our stars
Vertaald door: Nan Lenders
Achterflap:
“Hazel werd drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbekende tijd. Genoeg om een studie op te pakken en vooral niet als zieke behandeld te worden. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd – ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende wederzijdse aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niet iemands tijdbom zijn.
De zoektocht naar de mysterieuze schrijver van hun lievelingsboek, ‘Een vorstelijke beproeving’, leidt hen naar Amsterdam. Daar neemt hun leven een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.
John Green studeerde Engels en godsdienstwetenschappen en wilde een tijdlang priester worden in de Anglicaanse kerk. Hij is een van de meest populaire en bestverkopende auteurs van de VS. Voor een deel heeft hij zijn roem te danken aan zijn Youtubekanaal Vlogbrothers, dat bijna 2 miljoen abonnees heeft, en aan zijn 2,2 miljoen volgers op Twitter. ”
Recensie:
“Ik ben net, net… Ik ben net een granaat, mam. Ik ben een granaat en er komt een moment dat ik ontplof en ik wil het aantal slachtoffers graag tot een minimum beperken.”
De 16-jarige Hazel heeft schildklierkanker die uitgezaaid is naar haar longen, ze werd drie jaar geleden opgegeven, maar een experimenteel medicijn heeft de groei van de kankercellen vertraagd. Hoeveel jaar ze nog heeft is onbekend, maar Hazel probeert, met haar zuurstoftank, zoveel mogelijk een gewoon leven te leiden.
Van haar moeder moet ze naar een praatgroep met lotgenoten. Daar ontmoet ze op een dag de 17-jarige Augustus, Gus, Waters, die botkanker overleefd heeft, al is het wel ten koste van een been gegaan. Het is liefde op het eerste gezicht tussen Hazel en Gus, maar Hazel wil hem geen pijn doen dus ze wil alleen vrienden zijn.
“… er zijn boeken als ‘Een vorstelijke beproeving’, waarover je mensen niet kunt vertellen, boeken die zo bijzonder en zeldzaam en van jou zijn, dat het voelt als verraad om je liefde ervoor rond te bazuinen.”
Als Hazel Gus haar lievelingsboek uitleent, Een vorstelijke beproeving van Peter van Houten, raakt hij ook in de ban van het verhaal. Het wordt verteld door een meisje met kanker en het verhaal eindigt midden in een zin, waarschijnlijk omdat het meisje dan sterft. Hazel vindt dat enorm frustrerend, want ze wil weten hoe het met de andere personages afloopt. Ze nemen via zijn assistente contact op met de auteur, die in Amsterdam woont. Hij wil alleen in levende lijve antwoord geven op Hazels vragen, dus ze gaan naar Amsterdam. En die reis zet hun levens op hun kop…
“Jij hebt mij een eeuwigheid gegeven binnen de getelde dagen en daarvoor ben ik dankbaar.”
Een weeffout in onze sterren is weer zo’n boek wat in mijn hoofd en hart gekropen is. Het is het verhaal van twee tieners die op jonge leeftijd al enorm veel meegemaakt hebben, de een met een toekomst, voor de ander kan het ieder moment over zijn. De liefde die ze voor elkaar voelen gaat heel diep, ook al probeert Hazel dat te negeren. Samen filosoferen ze over het leven en de dood, op een heerlijke humoristische manier, vol zelfspot. Het is een hartverscheurend liefdesverhaal dat ondanks het beladen onderwerp onwijs luchtig en vlot leest, maar het raakt je wel tot in het diepst van je ziel. Onder het lezen heb ik veel gelachen, maar ook kreeg ik een steeds dikker wordende brok in mijn keel en op het eind zat ik gewoon te janken.
Ik had wel quote na quote willen en kunnen geven, zoveel mooie zinnen staan er in dit boek. Ik ga absoluut de Engelse versie nog eens lezen, want die kan alleen maar nog mooier zijn. Ook ben ik heel benieuwd naar de film die volgende maand hier in Nederland zal uitkomen, zullen ze het gevoel hebben weten te pakken?
Ik kan iedereen aanraden dit boek te lezen, het zal niemand onberoerd laten! Een weeffout in onze sterren is echt één van de mooiste boeken die ik ooit las.
De film trailer:
