Thriller

Mini-recensie: Vraag niet waarom – Simone van der Vlugt

~ biebmiepje ~ Leave a comment

Vraag niet waarom
ISBN 9789041425782
Uitgever: Ambo Anthos

In dit derde deel van de rechercheur Loïs Elzinga reeks komt er een meisje om na een steekpartij. Als er nog meer slachtoffers volgen gaan Loïs en haar partner Fred op jacht naar de dader.
Ondertussen heeft Loïs haar zus Tessa last van een stalker en ook Loïs wordt lastiggevallen. Heeft het iets met de zaak te maken of met hun verleden?

Ik heb dit spannende boek in één ruk uitgelezen, het goed in elkaar stekende verhaal leest weer als een trein. Naarmate de reeks vordert leer je Loïs steeds beter kennen. Ze lijkt haar pantser wat te laten zakken en begint meer open te staan voor het verleden en de liefde.
Ik kijk nu al enorm uit naar het vierde deel in de reeks!

In mijn bloed – Milou van der Will

~ biebmiepje ~ Leave a comment

In mijn bloed
ISBN 9789044344639
Uitgever: The house of crime (thb)
335 pagina’s
Verschenen: september 2014

Achterflap:

“Journaliste Benthe Berg wordt geconfronteerd met hartverscheurend nieuws. Haar dochtertje Céline is één van de kinderen die door pedofiel Rick V. zijn misbruikt. De dader komt weg met een lage straf en iedereen in het kleine Noord-Hollandse dorp Ringerdam blijft bovendien heilig in zijn onschuld geloven. Benthe vindt het vonnis zo onrechtvaardig dat ze in haar wanhoop besluit om wraak te nemen. Voor Céline. In alle stilte bereidt ze een aanslag op Rick V. voor. Op de dag dat hij vrijkomt, zal ze hem liquideren.

Milou van der Will werd voor haar eerste boek Rood licht genomineerd voor Beste Thriller van het Jaar door Crimezone. Haar tweede thriller Breekijzer werd enthousiast onthaald door lezers en pers. Behalve thrillerauteur is Milou van der Will freelancejournaliste en interviewer.”

Recensie:

“Een pedo in mijn eigen bekrompen kleine dorp. Samenwerken met de irritantste collega van de redactie. En als toetje een voortvluchtige seriemoordenaar die me nog even bedreigt. Ik weet niet of ik het allemaal nog aankan.”

Misdaadjournaliste Benthe Berg wordt bedreigd door een voortvluchtige seriemoordenaar die ze, vlak voor hij opgepakt zou worden, geïnterviewd heeft en ze moet samen met een irritante collega aan een artikel werken over een pedo die is opgepakt in het dorp waar ze woont. Kan het nog erger?

Ja dus… De pedo blijkt sportleraar te zijn op de school van Benthes vijfjarige dochtertje Céline en er wordt een naaktfoto van haar aangetroffen op zijn computer. Benthe en haar man Raoul zijn er kapot van. Maar waar Raoul gebroken lijkt, stort Benthe zich juist vol overgave op de zaak en wil ze koste wat kost zorgen dat pedo Rick zijn verdiende loon krijgt. Ze stuit op een familiegeheim van jaren terug; de verdwijning van Ricks zusje. Wat is er met haar gebeurd? Wat is er met die familie aan de hand?
De dorpsbewoners geloven in Ricks onschuld en ze keren zich tegen Benthe. Ook raakt ze door haar obsessieve werkdrang steeds meer verwijderd van Raoul. Als Rick een minimale straf krijgt besluit Benthe het heft in eigen hand te nemen en hem neer te schieten zodra hij weer vrij is.

“De woorden galmen door mijn hoofd, ik hoor ze, ik voel ze, ik zie ze. Ze dansen voor mijn ogen. Ze nemen alle ruimte in mijn gedachten in. Zonder pardon, zonder excuus.
Ik dood hem.
Ik dood hem.
Dacht hij echt dat hij ermee weg zou komen?”

In mijn bloed is een boek wat ik niet makkelijk weg kon leggen en wat me niet gauw zal loslaten. Alleen al het idee dat er een kerel met zijn tengels aan je kind zit, zo walgelijk, gruwelijk, misselijkmakend… De onmacht en woede die je dan moet voelen, onvoorstelbaar, ik hoop het nooit mee te maken. Milou van der Will heeft een angstaanjagend realistisch verhaal geschreven, het komt zo wel erg dichtbij.
Aan de ene kant lijkt hoofdpersoon Benthe wel erg ver te gaan en erg egoïstisch te handelen, heeft ze een soort tunnelvisie. Maar aan de andere kant: ze is een journaliste, dus het is haar werk om vasthoudend te zijn én ze is moeder van een meisje die in handen is gevallen van een pedo. Wie weet hoe je zelf zou handelen in zo’n situatie?? Misschien vergeet je dan ook wel alles en iedereen om je heen en heb je nog maar één doel: gerechtigheid.
Milou van der Will heeft met Benthe Berg een hoofdpersoon gecreëerd die je, doordat het verhaal vanuit haar perspectief verteld wordt, zeer goed leert kennen en wiens emoties je meebeleefd.
In mijn bloed is onder mijn huid gekropen. Het was een heftige achtbaanrit met verrassende wendingen en een open einde, want: het is het eerste deel van een serie! En daar ben ik erg blij mee, want ik wil meer!

Ik heb dit boek mogen lezen voor de Not Just Any Book Club.

In vertrouwen – Karen Rose

~ biebmiepje ~ Leave a comment

In vertrouwen
ISBN 9789026133893
Uitgever: De Fontein
573 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: No one left to tell
Vertaald door: Hans Verbeek

Achterflap:

“In dit spannende verhaal draait alles om vertrouwen. Want wie kun je vertrouwen als het er écht op aankomt?

Privédetective Paige Holden kan nog net wegspringen als voor haar huis een busje op haar af stormt. Het vouwt zich om een lantaarnpaal heen, het blijkt met kogels doorzeefd en een vrouw ligt zwaargewond voorover op het stuur. Paige herkent het busje… De stervende vrouw brengt nog wat cryptische woorden uit en met haar laatste krachten drukt ze Paige een met bloed besmeurde USB-stick in handen.

Wanneer Paige de USB-stick bekijkt met openbaar aanklager Grayson Smith, blijkt deze materiaal te bevatten dat een eerdere veroordeling in twijfel trekt. Het leidt hen naar een wereld vol afpersing, duistere geheimen en een reeks onopgeloste moorden…

De thrillers van Karen Rose zijn wereldwijde bestsellers. Van haar verschenen in het Nederlands inmiddels Sterf voor mij, Schreeuw voor mij, Moord voor mij, De dood in haar ogen, De mond gesnoerd en Van mij alleen.”

Recensie:

“Een geheugenstick. Elena had hem in haar beha verstopt. Ze had hem haar in de hand gedrukt.
‘Agenten. Achtervolgden me.’
Maria was ervan overtuigd dat de politie haar zoon erin had geluisd. Dat had op zijn minst vergezocht geklonken. Nu was haar schoondochter doodgeschoten en ze had gezegd dat de politie het had gedaan.
Wat het ook mocht zijn dat Paige in haar hand hield was de reden dat Elena nu dood was.”

Zes jaar geleden is er een meisje vermoord op een groot landgoed. De tuinman, Ramon Munoz, werd veroordeeld voor de moord. Alle bewijzen wezen in zijn richting. Maar zijn familie heeft nooit geloofd dat hij het gedaan heeft en ze doen er alles aan om zijn onschuld te bewijzen. Ze hebben privédetective Paige Holden ingeschakeld.
Als Paige op een avond haar hond uitlaat weet ze op het nippertje opzij te springen voor een aanstormend busje. De bestuurster van het busje, de vrouw van Ramon, is beschoten, ze zegt door de politie. Net voordat ze het genadeschot toegediend krijgt van een sluipschutter weet ze Paige een USB stick in haar handen te duwen. Op de USB stick staan foto’s die de onschuld van Ramon kunnen bewijzen. Maar wie kan Paige vertrouwen als het klopt dat de politie erbij betrokken is?
Ze besluit naar officier van justitie Grayson Smith te gaan met de bewijzen. Samen besluiten ze op onderzoek uit te gaan en te achterhalen waarom Ramon Munoz erin geluisd is en door wie. Ze openen de doos van Pandora en komen terecht in een wereld vol geheimen, waar geld belangrijker lijkt dan recht. De een na de andere persoon die iets zou kunnen vertellen wordt vermoord en ook Paige en Grayson hebben een schietschijf op hun rug staan.
Ondertussen worstelen ze met de demonen uit hun eigen verleden, zullen ze in staat zijn hun geheimen bloot te geven en toegeven aan hun gevoelens voor elkaar?

In vertrouwen is weer een echte Karen Rose: een super spannend verhaal met een sterk plot en fijne hoofdpersonen die onwijs stoer en sterk maar ook kwetsbaar zijn. Karen Rose is een “Romantic Suspense” auteur en dat is te merken aan de broeierige, soms zelfs steamy scènes tussen de knappe hoofdpersonen in het boek. En in mijn ogen geeft dat een prima extra touch aan haar steengoede thrillers.
In vertrouwen is wel een boek waar je je aandacht bij moet houden omdat er vrij veel personages in voorkomen en er veel gebeurt in een kort tijdbestek. Echt een boek om even voor te gaan zitten en niet, zoals ik, verspreid over een aantal dagen in kleine stukjes te lezen.
Ik heb weer genoten van deze Karen Rose. Spannend van begin tot eind, zoals ik van haar gewend ben. Een echte aanrader voor liefhebbers van thrillers met een vleugje romantiek.

Het gerecht – Inge Ipenburg

~ biebmiepje ~ Leave a comment

Het gerecht
ISBN 9789026136542
Uitgever: De Fontein
320 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Sandra Hazelaar is een voormalig actrice die tegenwoordig in de luwte van de media-aandacht haar huiskamerrestaurant bestiert. Maar als zij op een avond in het Amsterdamse Sarphatipark getuige is van een verkrachting, zet dat haar hele leven op zijn kop. Zij herkent de verkrachter als de strafadvocaat mr. Joachim Hansson, die regelmatig aanschuift aan de desk van een entertainmentrubriek. En hij herkent Sandra…

Gedreven door een groot rechtvaardigheidsgevoel wil Sandra alles op alles zetten om het recht te laten zegevieren. De macht van Hansson reikt echter ver, heel ver. Hij zorgt ervoor dat haar zorgvuldig opgebouwde leven en reputatie als een kaartenhuis in elkaar storten. Sandra verliest de grip op haar leven en vrienden, terwijl Hansson de dans lijkt te ontspringen…

Inge Ipenburg is behalve auteur ook actrice. Zij speelt in theater, televisieseries en films.”

Recensie:

“Joachim Hansson. De correctheid in hoogsteigen persoon. Chic, arrogant en keurig. Hij ziet meteen dat ik hem heb herkend.”

Als Sandra Hazelaar, een ex-televisiester, op een avond getuige is van een verkrachting gaat ze erop af. Tot haar schrik herkent ze de verkrachter, het is de bekendste strafpleiter van Nederland: Mr. Joachim Hansson. Hij herkent haar ook, maar is totaal niet onder de indruk en arrogant als hij is loopt hij rustig weg van de verstarde Sandra, haar waarschuwend “uit te kijken”.
Sandra brengt het meisje thuis. Ze blijkt een stagiaire van Hansson geweest te zijn. Sandra weet haar over te halen aangifte te doen. Ook heeft ze het vermoeden dat dit niet de eerste keer is dat de strafpleiter een meisje verkracht en gaat ze op zoek naar meer slachtoffers.
Sandra beseft niet dat ze de doos van Pandora geopend heeft met haar drang naar rechtvaardigheid. Iemand lijkt er alles voor over te hebben om Sandra’s leven te vergallen. Haar goede reputatie als cateraar en eigenaar van haar Keukenrestaurant brokkelt stukje bij beetje af door allerlei vreemde gebeurtenissen. Sandra verdenkt Joachim Hansson ervan erachter te zitten, maar hij is sluw en het is lastig te bewijzen.
Daarnaast heeft Sandra ook nog een stalker. Wat wil hij van haar? Sandra raakt steeds meer vervreemd van haar vrienden, die ze niet wil betrekken bij haar ellende. Ze wordt steeds eenzamer en achterdochtiger. Zal ze met behulp van de vreemde Simon, de politie en haar vriend en advocaat Werner het recht kunnen laten zegevieren?

“Wat er ook gebeurt, hoe we het ook aanpakken, ik kan alleen maar verliezen en dat is een behoorlijk hopeloze constatering.”

Het gerecht is een heerlijke, letterlijk op sommige momenten door de kookkunsten van Sandra, thriller die me van begin tot eind heeft weten te boeien. Door de korte hoofdstukken leest het boek heerlijk vlot weg. Heel af en toe vond ik het iets te vlot gaan, dan was het verhaal me wat te afstandelijk geschreven, maar de fijne personages en het spannende plot maakten dat weer helemaal goed. Ik kon echt meeleven met Sandra die machteloos moet toezien hoe die arrogante kwal van een Joachim, die denk dat hij onaantastbaar is, haar leven aan het ruïneren is. Hoe ze steeds minder lol krijgt in iets waar ze hart en ziel in gestoken heeft en hoe langzaam al haar dierbaren uit haar leven verdwijnen.
Met Het gerecht heeft Inge Ipenburg naar mijn mening een zeer geslaagd debuut geschreven met een verrassend einde. Hou je van Nederlandse thrillers? Dan is dit zeker een aanrader!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub. Haar recensie lees je hier.

Ook Nienke (zonder blog) heeft Het Gerecht gelezen als Boekenwurmenclub boek van juli, dit is haar recensie:

“Sandra Hazelaar fietst op een koude avond naar huis en als ze langs een park rijdt, hoort ze gehijg, en een vrouwenstem die roept: niet doen, niet doen.

“Ik twijfel nog steeds wat ik moet doen. Dan hoor ik huilen. Wanhopig snuivend huilen. Ze heeft het opgegeven, denk ik. En ik stap het park in”.

Als Sandra Hazelaar, voormalig actrice, dichterbij komt ziet ze dat een vrouw verkracht wordt door een bekende advocaat, Joachim Hansson. Deze advocaat herkent haar ook. Vanaf dat moment weet ze niet wat ze moet doen. Moet ze wel of geen aangifte doen?Moet ze wel of geen contact opnemen met het slachtoffer? Wat is het gevolg als ze aangifte doet en Joachim dit te weten komt? Allerlei vragen die haar bezig houden.
Naar haar carrière als actrice is Sandra Hazelaar gestart met een huiskamerrestaurant waar ze met hart en ziel voor werkt en waar veel gebruik van gemaakt wordt.

Sandra komt in aanraking met meerdere slachtoffers van Joachim Hansson, vooral stagiaires. Het kost Sandra moeite om hun te bewegen om aangifte te doen. Ze zijn bang, maar wat is daar de reden van? Sandra komt er steeds meer achter, hoe dit komt.
Door haar zoektocht naar de waarheid en de drang voor rechtvaardiging brengt ze zichzelf en de mensen in haar omgeving in gevaar.
Lukt het haar om de rechtvaardigheid te krijgen waar ze zo hard voor strijdt?

Het verhaal trok mij direct mijn aandacht en het is spannend als je leest dat Sandra getuige is van een verkrachting. De gebeurtenissen in het verhaal zitten goed in elkaar en het verhaal wisselt zich af met spannende momenten. Helaas zakt het verhaal regelmatig in. Dit komt doordat er veel in detail geschreven wordt over bijvoorbeeld de menu’s die Sandra maakt. Deze componenten komen regelmatig op dezelfde manier terug in het verhaal, waardoor de snelheid weg valt. Het contrast tussen deze momenten is te groot.

Dit maakt overigens niet dat ik ben afgehaakt. Het verhaal was boeiend genoeg om het uit te lezen. Ik werd op de spannende momenten meegezogen in de wereld van Sandra. De gevoelens die Sandra ervaart zijn herkenbaar en je hebt het gevoel dat je haar begrijpt. Ik vind dat de schrijfster, de emotionele wereld van Sandra en de andere personages goed beschrijft.

De personages zijn divers en het is bijzonder om te lezen hoe verbonden Sandra zich voelt met de mensen uit haar omgeving en hoe ze probeert hen te beschermen. Je ervaart het gevecht wat ze voert met zichzelf, de advocaat en de slachtoffers.

‘Het gerecht’ is een spannend verhaal en het leest makkelijk. De personages zijn divers en komen op een prettige manier bij elkaar. Het is niet het beste boek wat ik heb gelezen. Mocht je even zin hebben in een boek wat vlot leest, dan is ‘het gerecht’ van Inge Ipenburg prima.”

 

Stille Nacht – Sandrine Jolie

~ biebmiepje ~ Leave a comment

Stille nacht
ISBN 9789460681691
Uitgever: Marmer
214 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Als Sanne Romeijn infiltreert bij Dare2Date blijkt al snel dat de moordenaar onder diverse schuilnamen opereert. Sanne moet gaan daten, maar weet ze wel met wie…

Drie vrouwen worden op brute wijze vermoord en hun enige link lijkt datingsite Dare2Date te zijn. De seriemoordenaar weet zich echter uitstekend schuil te houden op het internet
en de politie staat voor een raadsel.
Agente Sanne Romeijn gaat undercover in de wereld van het internetdaten om de missende aanwijzing te zoeken. Maar om de dader in de val te lokken, zal ze, net als de slachtoffers zelf, wel eerst met hem moeten afspreken…

De G-serie, geschreven door bestseller auteur Linda van Rijn (Sandrine Jolie is een pseudoniem), is een reeks thrillers waarin misdaad en erotiek op een even subtiele als opwindende wijze worden gecombineerd. Het eerste deel Soixante Neuf kreeg lovende recensies, net als Under Cover. “  Continue reading →

Veroordeeld – Karin Slaughter

~ biebmiepje ~ 1 Comment

Opmaak 1
ISBN 9789023487241
Uitgever: Cargo
480 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: Cop Town
Vertaald door: Ineke Lenting

Achterflap:

“Op haar eerste dag bij het politiekorps van Atlanta wordt Kate Murphy direct geconfronteerd met de pesterijen en vooroordelen van haar mannelijke collega’s. Daarbij is het de slechtst mogelijke dag om te beginnen, want een seriemoordenaar die het heeft voorzien op agenten heeft zojuist een nieuw slachtoffer gemaakt en de stad lijkt een broeinest van geweld. Maar Kate is niet de enige vrouw die het moeilijk heeft. Maggie Lawson stapte in de voetsporen van haar oom en haar broer om zichzelf voor hen te bewijzen als politieagent. Als ze ontdekt dat haar broer Jimmy feiten achterhoudt in zijn verklaring over de aanslag besluit ze met haar nieuwe partner Kate op onderzoek uit te gaan. Ondanks de tegenwerkingen van hun mannelijke collega’s volgen Maggie en Kate het spoor van een moordenaar van wie ze zeker weten dat hij opnieuw zal toeslaan. Maar wanneer? Het spoort leidt hen naar de duisterste schaduwen van Atlanta, waar iemand zijn oog op Kate heeft laten vallen…

Karin Slaughter (1971) groeide op in een kleine stad in Georgia en woont tegenwoordig in Atlanta. In Nederland zijn van haar thrillers als meer dan drie miljoen exemplaren verkocht.”

Recensie:

“Dezelfde modus operandi. Hetzelfde gebrek aan aanwijzingen. Geen getuigen. Geen patroonhulzen. Geen vingerafdrukken. Geen verdachten.
Op het bureau werd de moordenaar al de Atlanta Shooter genoemd.”

Atlanta 1974, een seriemoordenaar heeft net zijn vijfde slachtoffer gemaakt, alle vijf politieagenten, en de zesde heeft ternauwernood kunnen ontsnappen. Het hele politiekorps is bloeddorstig en de sfeer in de stad is meer dan grimmig.
In een tijd waarin blank en zwart niet met elkaar door één deur gaan, huiselijk geweld en handtastelijkheden normaal lijken en volgens mannen vrouwen helemaal niet thuishoren in het politievak, begint Kate Murphy aan haar eerste werkdag als politieagent. De vraag is of ze niet voor het eind van de dag gillend het bijltje er bij neer zal gooien. Maar Kate, wiens man in de oorlog gesneuveld is, wil zich bewijzen tegenover haar rijke ouders en geeft niet zomaar op, hoe zwaar de baan ook is en hoe slecht ze ook behandeld wordt door haar collega’s. Kate krijgt Maggie Lawson als partner, zij is in de voetsporen getreden van haar oom en broer Jimmy en weet als geen ander hoe moeilijk het is als vrouw in het mannenwereldje vol vastgeroeste ideeën.
Als Maggie erachter komt dat haar broer Jimmy, de agent die ontkomen is aan de Shooter, feiten over de aanslag achterhoudt, is ze vastberaden om samen met Kate achter de waarheid te komen. In tegenstelling tot hun mannelijke collega’s die alleen maar bloed ruiken, gaan de twee vrouwen, noodgedwongen op eigen houtje, op zoek naar gerechtigheid. Langzaam komen ze de Shooter op het spoor, maar niet zonder gevaar voor eigen leven. Vooral Kate is haar leven niet zeker, want wie is die man die al haar stappen nagaat en van plan is haar binnenkort te vermoorden?

“Het bewijs tegen Kate was zonneklaar. Fox had pagina’s vol geschreven op zijn klembord. Ze was een leugenaar. Ze was een charlatan. Ze was een buitenstaander.
Waarom schoot hij haar dan niet gewoon dood?”

Karin Slaughter heeft met Veroordeeld haar eerste stand-alone thriller geschreven. Ik was even bang dat ik de bekende hoofdrolspelers, vooral Will en Sara, heel erg zou missen, maar dit verhaal had me zo te pakken dat het heel erg meeviel. Ze heeft de jaren ’70 echt tot leven weten te brengen; de alcohol (ook onder werktijd), sigaretten, drugs, (sekse)discriminatie, maar ook de muziek en de mode, je ziet het allemaal zo voor je. Tenenkrommend gewoon hoe grof en respectloos de vrouwelijke agenten behandeld worden. En hoe de scheiding tussen blank en zwart er nog zo erg was, ondanks het feit dat er al jaren burgerrechten waren, je kunt het je bijna niet voorstellen.

Veroordeeld is weer een steengoede thriller zoals we die van Karin Slaughter gewend zijn, maar het verhaal heeft nog meer diepgang dan haar andere boeken, door het levendige sfeerbeeld van het grimmige Atlanta van de jaren ’70 en de (oorlogs-)geschiedenis van Kate’s familie. Leuk dat Karin Slaughter ons kleine landje een rol heeft gegeven in haar verhaal en nog leuker dat ze de Nederlandse oma van Kate Judith heeft genoemd 😉
Ondanks dat Veroordeeld een stand-alone wordt genoemd hoop ik toch op een vervolg. Ik ben wel benieuwd hoe het verder zal gaan met deze twee stoere dames in die tijden van grote veranderingen. Maar ik kan me ook wel verheugen op een nieuwe Will en Sara!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub als boek van de maand juni. Haar recensie vind je hier.

Evenbeeld – Marianne en Theo Hoogstraaten

~ biebmiepje ~ 7 Comments

evenbeeld
ISBN 9789461091147
Uitgever: De crime compagnie
268 pagina’s
Verschenen: april 2014

Achterflap:

“1628 Een jonge vrouw scheept zich in op een VOC-schip. Ze is zwanger geraakt van een Amsterdamse koopman bij wie ze werkte als dienstmeid en wil in Nederlands-Indië een nieuw leven beginnen. Tijdens een zware storm bevalt ze van een zoon. Niet veel later strandt de Batavia op een koraalrif, waarna meer dan 200 opvarenden op kleine eilandjes moeten zien te overleven. Er volgen maanden van honger, dorst en afschuwelijke moordpartijen. Zal de jonge moeder tijdig worden gered?

2013 Als de oom van Marrit onverwachts overlijdt, erft ze zijn pand aan de Keizersgracht en ongekend veel geld. Het testament bevat echter een aantal dwingende voorwaarden, die ze niet meteen begrijpt. Als ze op onderzoek uitgaat, ontdekt ze dat haar oom er is ingeluisd door een criminele organisatie. Al snel blijkt dat deze organisatie het ook heeft voorzien op Marrit.

Marianne en Theo Hoogstraaten hebben zes goedverkopende titels op hun naam staan. Lokvrouw en Machteloos belandden op de longlist van de Gouden Strop. Hun thrillers munten uit in oorspronkelijkheid, gelaagdheid en actualiteit.”

Recensie:

1628
“Vrouwen aan boord van een Oost-Indië vaarder vormden een meer dan welkome afleiding – verleiding is misschien een beter woord – voor jonge mannen in de kracht van hun leven, die maanden geen vrouw konden aanraken.”

Een jonge vrouw, zwanger van de man waar ze als dienstmeid voor werkt, gaat met zijn financiële hulp de lange reis aan naar Indië om daar een nieuw leven te beginnen. Het is een loodzware reis, met opdringerig mannelijk scheepsvolk, stinkende mensen, ongedierte en ziektes. De jonge vrouw (haar naam kom je pas laat in het verhaal te weten) ziet op tegen haar bevalling in deze omstandigheden, maar gelukkig heeft ze steun van een dame waar ze mee bevriend geraakt is, Lucretia, van een vroedvrouw en de aardige hulpchirurgijn Aris. Tijdens een heftige storm wordt haar zoontje Lucas geboren.
Niet lang daarna strandt het schip, de Batavia, en dan begint de ellende pas echt. Met veel teveel mensen op een klein onbewoond eilandje, waar geen water en amper voedsel te vinden is, is zien te overleven zwaar, loodzwaar. Alleen de sterksten overleven en die deinzen niet terug voor moord en verkrachting. Als jonge moeder lijkt de vrouw voorlopig veilig te zijn. Weet ze zich lang genoeg staande te houden? Is de redding nabij?

“Ze waren weg en ik leefde nog. Even vroeg ik me af of ik daar blij om moest zijn. Ze hadden me dieper dan tot op het bot vernederd, mijn zelfrespect vermalen tussen hun stinkende lijven.”

2013
“Je weet niet waarmee je bezig bent en met wie je te maken hebt. Geloof me, je maakt geen schijn van kans als je blijft tegenwerken…”

Marrit Jansonius is de enige erfgenaam van haar overleden oom, maar er zitten wat geheimzinnige voorwaarden aan de erfenis. Als ze een kijkje gaat nemen in het pand treft ze de huurster, die volgens afspraak al vertrokken had moeten zijn, en een man. Ze behandelen Marrit hoogst vijandig en Marrit weet niet hoe gauw ze weg moet komen. Als ze daarna ook nog eens een dreigtelefoontje ontvangt waarin haar verteld wordt zich niet meer in het pand te vertonen, vraagt Marrit zich sterk af in wat voor zaken haar oom verwikkeld was voor zijn dood en hoe hij aan al zijn geld gekomen is. Ze laat zich niet zo makkelijk afschepen en gaat op onderzoek uit. Ze ontdekt dat haar oom zonder het te weten in criminele praktijken verzeild geraakt was. En nu wil deze organisatie dat Marrit zijn schulden inlost…

“Het geld dat jij hebt geërfd, is van ons. We willen het terug en we willen dat je de afspraken die wij met je oom hebben gemaakt, nakomt.”

Marianne en Theo Hoogstraaten hebben de sfeer van de 17e eeuw, de loodzware reis van de Batavia en de gruwelijkheden die de schipbreukelingen doormaakten zo levensecht neergezet dat ik daar echt even was. Ik bevond me op de Batavia tijdens die stormachtige reis en later doodsbang, uitgedroogd en uitgehongerd op dat kleine eilandje. Als jonge moeder zijnde voelde ik de overlevingsdrang gewoon van die jonge vrouw die zeeleeuwenbloed dronk om te zorgen dat ze vocht binnenkreeg zodat ze haar baby kon blijven voeden, hopend dat de redding nabij was, zich doodsbang afvragend wanneer zij aan de beurt was om verkracht te worden. Letterlijk misselijk werd ik van de onmenselijke praktijken die daar plaatsvonden.
De op feiten gebaseerde verhaallijn uit het verleden wordt afgewisseld met de spannende gebeurtenissen in het heden. Op een sublieme manier komen de twee verhaallijnen aan het einde van het boek samen.

Dit boek heeft een speciaal plekje in mijn hart gekregen, niet alleen door de prachtige cover en doordat ik erg van dit soort boeken houd, maar ook omdat ik ben opgegroeid met (de replica van) de Batavia. Ik heb vele uurtjes spelend op de Bataviawerf doorgebracht en breng nu nog steeds graag een bezoekje aan dat machtige schip.
Evenbeeld is een ideaal boek voor wie net als ik van spanning én historie houdt. Marianne en Theo hebben die twee elementen naar mijn mening in dit boek perfect gecombineerd. Ik had dit heerlijke boek veel te snel uit en ik verlang absoluut naar meer. Gelukkig blijft het niet bij deze ene historische thriller en komt er nog een aan!

Follow my blog with Bloglovin

Koortsmeisje – Elisabeth Östnäs

~ biebmiepje ~ Leave a comment

Koortsmeisje
ISBN 9789044532012
Uitgever: De Geus
160 pagina’s
Verschenen: maart 2014
Originele titel: Feberflickan
Vertaald door: Tineke Jorissen-Wedzinga

Achterflap:

“Het koortsachtig relaas van de ondergang van een gezin.

Zweden, eind negentiende eeuw. Op een warme septemberdag doolt Luna verdwaasd door haar huis. Ze vindt haar vaders levenloze lichaam naast dat van een vrouw. Wie is de vrouw? Maar bovenal, wat is de waarheid achter hun dood?

Elisabeth Östnäs (Zweden 1974) studeerde o.a. literaire compositie en werkte als docent creatief schrijven. Haar literaire thrillerdebuut Koortsmeisje belandde in Zweden op de shortlist van de Bokbloggarnas litteraturpris 2013, een belangrijke (lezers)prijs.”

Recensie:

“Ik bloed. Er sijpelen bloedstolsels naar buiten. Ik probeer ze met lappen te stelpen, maar die zijn algauw doorweekt.”

Luna, de vertelster van het verhaal, doolt muisstil rond in huis. Haar broer is al jaren geleden opgenomen in een gesticht, haar zus Stella is bij vrienden, de meid Birgit heeft haar vrije dag en haar ouders liggen te slapen. Nu heeft Luna het huis voor zichzelf en kan ze overal komen, met behulp van de sleutels die ze ooit van de oude tuinman heeft gekregen zelfs in de kamers waar ze niet hoort te komen. Het lijkt allemaal heel vredig…
Maar Luna bloedt en is koortsig en als de meid thuiskomt blijken haar ouders, haar vader de astronoom en de stiefmoeder waar Luna niks van moet hebben, vermoord op bed te liggen…
Luna wordt verdacht van de moorden en wordt gevangen genomen. Zal de waarheid aan het licht komen?

“Ik denk dat ze dood zijn. Er kwam een man. Ik was er niet.”

Niks in dit knap in elkaar stekende verhaal is wat het lijkt. Elisabeth Östnäs neemt je mee in het hoofd van de koortsige Luna en er bekruipt je al gauw het gevoel dat er iets niet klopt. Luna beweert dat er een man kwam die haar ouders vermoordde, maar is dat niet één van haar koortsdromen? Als zij al vindt dat het je laten betasten door de oude tuinman normaal is, in hoeverre kun je haar beoordelingsvermogen dan vertrouwen?
Bij de aanbevelingen op dit boek wordt onder andere gezegd dat het een ongemakkelijk verhaal is en dat beschrijft absoluut het gevoel dat je hebt. Je bevindt je in het 19-eeuwse Zweden, in een soort spookachtige, sprookjesachtige koortsdroom. Alsof je alles waarneemt door een dikke mist. Je kunt gewoon niet goed de vinger leggen op wat er gebeurd is en blijft ook na het lezen met een soort ongemakkelijke verwondering achter… Heel knap gedaan van de auteur.

Heb je zin in een niet standaard Zweedse thriller, meer een psychologische verhaal, dan zou ik Koortsmeisje zeker aanbevelen!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub. Hier lees je haar recensie.

Follow my blog with Bloglovin

De campus – Nathalie Pagie

~ biebmiepje ~ Leave a comment

De campus
ISBN 9789022567784
Uitgever: Boekerij
256 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Cleo van Laerhoven gaat vijf maanden studeren aan de University of Alberta in Canada. Ze heeft het aanvankelijk enorm naar haar zin, tot een van Cleo’s docentes op een ochtend dood wordt aangetroffen. De politie denkt in eerste instantie aan zelfmoord. Maar als korte tijd later ook haar assistente op gruwelijke wijze sterft, wordt er een moordonderzoek gestart en slaat de sfeer op de campus om. En niet alleen de sfeer: na een prachtige Indian summer verdwijnt de wereld onder een dik pak sneeuw en daalt de temperatuur tot ver onder het vriespunt. Cleo raakt verstrikt in een web van intriges, waarin niemand is wie hij lijkt te zijn. Lukt het haar de Canadese kou te trotseren en de campus levend te verlaten?

Nathalie Pagie is een nieuw Nederlands thrillertalent; haar debuut De toneelclub verscheen in 2013 en kreeg veel lovende recensies. Ze woont met haar gezin in Breda.” Continue reading →

Twee zeer complete thrillers in miniformaat

~ biebmiepje ~ 2 Comments

NaaktNooit alleen
Naakt! – Anja Feliers
66 pagina’s
Erotische minithriller
Gratis bijlage bij Flair 7/2014 (België)

Fotograaf Sam lijkt onbereikbaar, hij heeft per slot van rekening een vaste relatie. Toch flirt hij met Louise en zij heeft de wildste fantasieën over hem. Die avond op de champagneparty moet en zal ze hem hebben. Ze weet hem te verleiden en in ruil voor die ene nacht mag hij haar naakt fotograferen. Voor hem is het een eenmalig iets, maar Louise neemt daar geen genoegen mee, ze wil meer en bedenkt een plan om haar concurrentie uit te schakelen… Continue reading →