De wolken waren zwaar en alle bomen waren bedekt met een laagje sneeuw. Het was zo’n dag waarop de tijd lijkt stil te staan, een dag waarop alles kan gebeuren, en je geheimen kunt ontdekken in alles dat je ziet.

Korte inhoud 
“In Jij bent mijn begin van Octavie Wolters gaat de jonge Haassie op zoek naar de lente. Hij rent en rent, almaar naar het oosten, met de rivier als metgezel. Zo ontmoet hij de dassen, het hert, de vossenmoer en de egel en ervaart hij het verlopen van de seizoenen. Haassie’s reis vertelt over een jonge haas die de wereld zoekt en zijn oorsprong vindt. Hij ontdekt dat waar hij naar op zoek was, dichterbij is dan hij dacht.”

‘Waar komen de bomen vandaan?’ vroeg Haassie aan zijn moeder. ‘En de vogels?’ Hij voelde met zijn pootje aan de sneeuw en keek naar zijn voetafdruk. ‘En ik?’

Mijn mening 
Ik ben helemaal weg van de prachtige linosneden van Octavie Wolters! Stuk voor stuk kunstwerken… Hoe prachtig dat er in dit nieuwe prentenboek (voor jong en oud) weer van een hele verzameling tegelijk te genieten is!!

‘Alles wat leeft komt uit de lente,’ zei moeder haas. ‘Waar ligt dat, de lente?’ vroeg Haassie. ‘In het oosten,’ zei vader haas. ‘Hoe kom ik daar?’ vroeg Haasie.

Haassie vraagt zich op een besneeuwde ochtend (hoe toepasselijk nu!!) af waar de bomen en de vogels vandaan komen én waar híj́ vandaan komt. Moeder haas zegt dat alles wat leeft uit de lente komt en vader zegt dat dat in het oosten ligt. Haassie besluit de lange reis naar de lente te gaan maken, met de draaiing van de aarde mee, naar waar de zon opkomt: ‘Volg de rivier, zij zal het je wijzen.’

‘Ik ben op zoek naar de lente,’ zei Haassie. ‘Ben ik er al?’
‘Dit is de herfst, je bent op de goede weg, nog even doorrennen,’ zei moeder Das.

Op zijn reis (eigenlijk een soort van terug in de tijd, terug in de seizoenen) naar de winter, de herfst, de zomer en uiteindelijk de lente komt Haassie veel dieren tegen – moeder zwijn en haar biggen, een dassenfamilie, een hert en haar jong, vossen… – en ziet hij de natuur veranderen. En al die tijd stroomt de rivier, waar hij ook tegen praat, aan zijn zijde als een trouwe vriendin. Waar is zij eigenlijk naar op weg?
Bijzonder hoe de rivier zo symbool staat voor die cyclus van het leven waar Haassie naar op zoek is…

De zon straalde, hij zag een hommel in een kievitsbloem, jonge blaadjes aan de berken, een veld vol boterbloemen.
‘Ben ik nu dan eindelijk in de lente?’ vroeg Haassie aan de egel met haar babyegel.
‘Jazeker,’ zei moeder egel. ‘Lenter dan dit wordt het niet.’ 

Dit prentenboek is zeker niet alleen sprookjesachtig lief en mooi om voor te lezen, het is voor volwassenen misschien nóg wel mooier! De teksten zijn betoverend mooi, haast poëtisch, en er zit een prachtige filosofisch verdieping in zo met die zoektocht van Haassie naar de oorsprong van dingen, die reis terug in de tijd, om uiteindelijk te beseffen dat het antwoord al die tijd heel dichtbij te vinden was.
Echt een prentenboek om een aantal keer opnieuw te lezen en opnieuw in je op te nemen en dan weer een andere laag te ontdekken…
En ja, die illustraties, die linosneden zijn gewoon adembenemend mooi! De natuur en de liefde voor de natuur komen op een prachtige manier tot leven! Ik zou alles wel willen inlijsten…
Weer een parel van een prentenboek van Octavie Wolters!

Hij rende van de lente naar de zomer, van de herfst naar de winter. Naast hem zwol de rivier weer aan, gul stroomde ze, ze glimlachte naar Haassie.
‘Nog even en je bent waar je vandaan komt,’ ruiste ze.

Jij bent mijn begin 
ISBN 9789021687070 – Uitgeverij: Ploegsma – 40 pagina’s – Verschenen: november 2025 – Tekst & illustraties: Octavie Wolters – Leeftijd: alle