Ze zeggen dat de raven op dezelfde dag als de Gouverneur gekomen zijn. Alle kleinere vogels vlogen achterwaarts de zee in, en daarom zijn er geen zangvogels op Joya. Alleen grote, haveloze raven.

Mijn mening 
Ik heb intens genoten van Julia en de Haai van Kiran Millwood Hargrave, dus was onwijs benieuwd naar dit (weer zeer aansprekende) verhaal! Ik had het boek al eventjes in het Engels liggen, maar toen verscheen deze vertaling en kwam die toch eerder aan de beurt! (En het is geen straf om dit verhaal ooit nog een keer te gaan lezen, kan ik vast verklappen!)

Gouverneur Adori had de havens gesloten en een grens gemaakt van het bos dat zich van kust naar kust tussen ons dorp Gromera en de rest van het eiland uitstrekte. Iedereen die zich niet aan zijn regels hield, werd naar de andere kant verbannen.

Isabella (13) en haar da (vader) wonen op het eiland Joya, een eiland dat volgens de mythe ooit drijvend was maar door hebberige vuurduivel Yote vastgehouden wordt. Isabella kent maar een klein deel van het eiland, hun dorp Gromera, want sinds de Gouverneur er heerst is de rest van het eiland verboden gebied, zijn de havens gesloten en zijn er alleen nog maar raven op Joya, geen zangvogels meer…
Da is cartograaf en heeft vroeger veel meer van de wereld gezien. Isabella kan alleen maar dromen van meer. Alles wat zij heeft zijn de kaarten van haar vader én een oude kaart van heel Joya, van haar overleden moeder.
Als op een dag haar beste vriendin Lupe, de dochter van de Gouverneur, verdwijnt, krijgt ze de kans om Het Vergeten Gebied in te trekken en mee te gaan op de zoektocht naar het meisje. De tocht over het eiland blijkt zeker niet zonder gevaar. Want wat roert zich onder hun voeten?

Inmiddels klonk er geraas in mijn oren.
Ik ga laten zien dat ik niet slecht ben.
Dit was mijn schuld. Dus nu moest ik het ook weer goedmaken.

Wat ziet dit boek er prachtig uit, hè?! Verliefd op de omslagillustratie! En op de schutbladen staan prachtige kaarten, hoe kan het ook anders met een verhaal waarin cartografie een grote rol speelt!
Eenmaal begonnen met lezen was er geen houden meer aan. Het is zo’n ontzettend meeslepend verhaal! Heerlijk dat mysterieuze eiland, de geheimzinnige gebeurtenissen (waarom zijn de zangvogels weg? de wolven en de rest? waarom is Gromera afgesloten van de rest van het eiland? wat is er op de rest van het eiland? waar leven de bannelingen? wat weet de Gouverneur wat de bewoners niet weten? …), de onwijs spannende en gevaarlijke zoektocht naar Isabella’s beste vriendin en de geheimen van Joya die langzaam onthuld worden… Er blijkt maar weer dat er altijd meer waarheid in een mythe zit dan je zou denken…

‘Wat denk jij dat we gaan vinden? Aan de andere kant van het bos?’
Het Vergeten Gebied. Hoe vaak had ik niet wakker gelegen en gepiekerd over de vraag hoe dat eruit zou zien?

Ik kon echt niet anders dan door, door, doorlezen en erachter komen hoe dit verhaal zou aflopen. Het eiland leeft, het verhaal leeft, de personages leven! Echt geweldig mooi! Ik leefde mee en beleefde mee en baalde enorm dat het avontuur op gegeven moment afgelopen was… Zo’n bijzonder verhaal weer. Een hele fijne combinatie van elementen; familie, vriendschap, vrijheid, verhalen, spanning en avontuur. Ik ben alleen maar meer fan geworden van deze auteur! Op naar meer van dit soort magisch mooie verhalen!

‘Een duisternis die die grijns van je gezicht zal schudden en de grond onder je voeten zal verzwelgen. Yote komt eraan.’

Het meisje van inkt & sterren 
ISBN 9789021687810 – Uitgeverij: Ploegsma – 256 pagina’s – Verschenen: september 2026 – Vertaald door: Maria Postema – Leeftijd: 11+