‘Ik wil niets invullen, maar een vals paspoort hebben mensen niet zomaar. En de gemiddelde keycard wordt niet in een kluis bewaard. Als we gaan graven, kunnen er dingen aan het licht komen die je achteraf gezien liever niet van je vader had geweten.’

Korte inhoud 
“Leonie, dochter van een vermiste AIVD-agent, treedt in de voetsporen van haar vader om hem terug te vinden. Als ze undercover gaat bij een geheim genootschap wekt ze de argwaan van een nietsontziende seriemoordenaar. Met veel lef en de hulp van een nieuwe Vlaamse liefde zet Leonie haar missie door. Totdat ze een ontdekking doet over haarzelf en haar wereld opnieuw op zijn kop staat.”

‘Verdwenen?’ Met grote ogen staarde ze Dees aan. ‘Je zei “totdat hij verdween”, maar… mijn vader is dood… toch?’

Mijn mening 
Een nieuwe (serie van) Nathalie Pagie! Altijd iets om enorm naar uit te kijken, want ik ben gek op haar thrillers. Heel erg benieuwd!

Het begint met een spannende proloog waarin een zwemster vier lichamen in de duinen van Scheveningen vindt. Twee mannen, twee vrouwen, duidelijk gewurgd…
Dan gaan we naar drie maanden later. Leonie Zelle (26) is al jong haar moeder verloren en moet nu haar vader begraven. Zelfmoord… Maar dat zou hij nooit doen! Maar ja, hoe goed kende ze hem nog na vier jaar afstand door ruzies?
Als ze naar haar ouderlijk huis gaat, ontdekt ze dat het doorzocht is. Wie? En wat zocht diegene? Het geheime luik is gevonden. De kluis in de kelder is niet gevonden… Leonie vindt daar een vals paspoort van haar vader en een keycard met ‘Memento Vivere’ erop. Wat is dit voor geheimzinnig gedoe? Leidde haar vader een dubbelleven? Ze gaat op onderzoek uit, raakt op het spoor van een geheim genootschap en wat ze allemaal ontdekt zet haar leven op zijn kop!

Laat ik beginnen met melden dat de korte inhoud op de achterflap echt weer eens nergens op slaat, zo jammer! Why?? Er wordt veel teveel weggegeven van wat er later en véél later in het verhaal gebeurt (daardoor hoefde ik i.i.g. niet op te passen met mijn quotes, dat was dan weer een voordeel ) en ook niet alles vind ik helemaal kloppend… Zonde.
Dan het verhaal: Een lekker pakkende proloog met de vondst van de lichamen in de duinen! Maar daarna, in het ‘heden’ moest ik toch echt wel even in het verhaal komen. Ik werd niet meteen heel erg gegrepen, ondanks dat het zeker wel (zoals gewend van Nathalie) heerlijk vlot wegleest. Nu heb ik een leesdip, dus ook dat kan meespelen, maar dit is toch niet wat ik gewend ben bij boeken van Nathalie Pagie.
Het werd op gegeven moment wel echt spannender en toen kon ik het boek ook moeilijker opzij leggen. Ik was wel heel benieuwd hoe dit eerste deel van de trilogie zou gaan aflopen! En toch was het einde dan opeens wel wat te vlot qua ontwikkelingen naar mijn zin en vond ik dat er iets teveel vraagtekens overbleven…
Dus: langzame opbouw, wel meeslepend en vlot, steeds spannender en spannender (vooral op het laatst), maar ook weer niet helemaal bevredigend. Niet mijn favoriete Pagie. Maar: Wél heel nieuwsgierig-makend naar het vervolg! Dan hopelijk al wat meer vragen beantwoord en al sneller meer actie.

‘Ik ga terug naar Den Haag.’ Het klonk net zo goed als het dat het voelde. ‘Ik ga uitzoeken wat er met mijn vader is gebeurd en als hij nog leeft, dan zal ik hem vinden.’

Helix: Goud 
ISBN 9789049209643 – Uitgeverij Boekerij – 352 pagina’s – Verschenen: juni 2026 – Deel 1 in de Helix-serie