Volg mij – Angela Clarke

Volg mij - Angela Clarke

Het betekent dat jullie hem zojuist hebben benoemd tot hashtagmoordenaar. Wie deze tweet heeft geschreven, heeft de hele wereld verteld dat die griezel bestáát. Dit is uit de hand gelopen. De beer is los. De geest is goddomme uit de fles.

Korte inhoud
“Freddie Venton werkt in een koffiebar, maar droomt van een baan als journaliste. Een toevallige ontmoeting met een oud studiegenote leidt haar naar de plek waar een gruwelijke moord is gepleegd. Wanneer de moordenaar op Twitter berichten achter begint te laten, stort ze zich op de zaak en probeert ze de aanwijzingen die de moordenaar achterlaat te ontcijferen. In haar poging om onschuldige levens te redden, brengt ze haar eigen leven echter steeds meer in gevaar…” Continue reading

Op de hielen – Karen Rose

Op de hielen - Karen Rose

Ze werd overmand door angst die haar hoofd leek te vullen. Vastgebonden. Geketend. Geblinddoekt.

Korte inhoud
“Psychologe Faith probeert een nieuw leven op te bouwen in het huis van haar oma dat ze onlangs erfde. Wanneer er in de buurt twee studentes worden vermist, en de FBI een groot onderzoek opent, wordt Faith geconfronteerd met een duister verleden dat ze graag had willen vergeten. En haar stalker lijkt dichterbij dan haar lief is… ”

Woede knaagde aan zijn ingewanden. Hij zou alles kwijtraken. Omdat zíj was teruggekomen. Ik had haar moeten vermoorden toen ik de kans had. Dat had hij ook geprobeerd, maar die trut wilde gewoon niet dood.

Continue reading

Black Eyed Susans – Julia Heaberlin

Black Eyed Susans - Julia Heaberlin

Er zijn tweeëndertig uur van mijn leven kwijt. […]
Zorg dat ik het me nooit zal herinneren.

Achterflap
“Op haar zestiende werd Tessa Cartwright door een seriemoordenaar voor dood achtergelaten op een akker in Texas, samen met de lichamen van drie andere slachtoffers. Ze was de enige overlevende, met slechts vage herinneringen aan wat haar was overkomen. Vanaf die dag stond zij bekend als een van de ‘Black-Eyed Susans’, een bijnaam die verwees naar de bloemen die groeiden op de vindplaats van de meisjes. Het was Tessa’s verklaring die de dader in de dodencel deed belanden. Althans, dat dacht ze…

Bijna twintig jaar later ontdekt Tessa bij haar huis een veld vers geplante, bloeiende Black-Eyed Susans. Ze gelooft dat het een teken is van de moordenaar, die nog vrij rondloopt. Bang geworden dat door haar nu een onschuldige vastzit, besluit ze de verdediging te helpen. Maar ze wordt geplaagd door flarden van herinneringen en vreest voor de veiligheid van haar dochter. Wat niemand weet is dat het angstige, fragiele meisje dat Tessa was, een muur van geheimen om zich heen heeft gebouwd.” Continue reading

In het niets verdwenen – A.J. Cross

In het niets verdwenen
ISBN 9789026129926
Uitgever: De Fontein
432 pagina’s
Verschenen: september 2014
Originele titel: Gone in seconds
Vertaald door: Jan Smit

Samenvatting:
Doctor Kate Hanson is forensisch psycholoog, ze geeft les aan de universiteit in Birmingham, werkt soms voor de rechtbank en is adviseur van het coldcaseteam van de politie.
Er wordt een stoffelijk overschot gevonden van een meisje dat al jaren vermist werd. Ze is duidelijk het slachtoffer geworden van een gruwelijk misdrijf. De zaak wordt heropend en de jacht op de moordenaar begint. Als er in hetzelfde bos meer stoffelijke resten gevonden worden is algauw duidelijk dat het om een seriële dader gaat. Het onderzoek vlot niet erg, doordat er van bovenaf weinig medewerking verleend wordt en er allerlei documentatie van de vermissingen ontbreekt.
Maar Kate is vastbesloten de moordenaar te pakken, of ze nou vrienden maakt of niet. Samen met haar team weet ze stukjes informatie en bewijsmateriaal langzaam aan elkaar te breien en wat ze te zien krijgen is niet fraai. En de moordenaar heeft in al die jaren niet stilgezeten…
Continue reading

In mijn bloed – Milou van der Will

In mijn bloed
ISBN 9789044344639
Uitgever: The house of crime (thb)
335 pagina’s
Verschenen: september 2014

Achterflap:

“Journaliste Benthe Berg wordt geconfronteerd met hartverscheurend nieuws. Haar dochtertje Céline is één van de kinderen die door pedofiel Rick V. zijn misbruikt. De dader komt weg met een lage straf en iedereen in het kleine Noord-Hollandse dorp Ringerdam blijft bovendien heilig in zijn onschuld geloven. Benthe vindt het vonnis zo onrechtvaardig dat ze in haar wanhoop besluit om wraak te nemen. Voor Céline. In alle stilte bereidt ze een aanslag op Rick V. voor. Op de dag dat hij vrijkomt, zal ze hem liquideren.

Milou van der Will werd voor haar eerste boek Rood licht genomineerd voor Beste Thriller van het Jaar door Crimezone. Haar tweede thriller Breekijzer werd enthousiast onthaald door lezers en pers. Behalve thrillerauteur is Milou van der Will freelancejournaliste en interviewer.”

Recensie:

“Een pedo in mijn eigen bekrompen kleine dorp. Samenwerken met de irritantste collega van de redactie. En als toetje een voortvluchtige seriemoordenaar die me nog even bedreigt. Ik weet niet of ik het allemaal nog aankan.”

Misdaadjournaliste Benthe Berg wordt bedreigd door een voortvluchtige seriemoordenaar die ze, vlak voor hij opgepakt zou worden, geïnterviewd heeft en ze moet samen met een irritante collega aan een artikel werken over een pedo die is opgepakt in het dorp waar ze woont. Kan het nog erger?

Ja dus… De pedo blijkt sportleraar te zijn op de school van Benthes vijfjarige dochtertje Céline en er wordt een naaktfoto van haar aangetroffen op zijn computer. Benthe en haar man Raoul zijn er kapot van. Maar waar Raoul gebroken lijkt, stort Benthe zich juist vol overgave op de zaak en wil ze koste wat kost zorgen dat pedo Rick zijn verdiende loon krijgt. Ze stuit op een familiegeheim van jaren terug; de verdwijning van Ricks zusje. Wat is er met haar gebeurd? Wat is er met die familie aan de hand?
De dorpsbewoners geloven in Ricks onschuld en ze keren zich tegen Benthe. Ook raakt ze door haar obsessieve werkdrang steeds meer verwijderd van Raoul. Als Rick een minimale straf krijgt besluit Benthe het heft in eigen hand te nemen en hem neer te schieten zodra hij weer vrij is.

“De woorden galmen door mijn hoofd, ik hoor ze, ik voel ze, ik zie ze. Ze dansen voor mijn ogen. Ze nemen alle ruimte in mijn gedachten in. Zonder pardon, zonder excuus.
Ik dood hem.
Ik dood hem.
Dacht hij echt dat hij ermee weg zou komen?”

In mijn bloed is een boek wat ik niet makkelijk weg kon leggen en wat me niet gauw zal loslaten. Alleen al het idee dat er een kerel met zijn tengels aan je kind zit, zo walgelijk, gruwelijk, misselijkmakend… De onmacht en woede die je dan moet voelen, onvoorstelbaar, ik hoop het nooit mee te maken. Milou van der Will heeft een angstaanjagend realistisch verhaal geschreven, het komt zo wel erg dichtbij.
Aan de ene kant lijkt hoofdpersoon Benthe wel erg ver te gaan en erg egoïstisch te handelen, heeft ze een soort tunnelvisie. Maar aan de andere kant: ze is een journaliste, dus het is haar werk om vasthoudend te zijn én ze is moeder van een meisje die in handen is gevallen van een pedo. Wie weet hoe je zelf zou handelen in zo’n situatie?? Misschien vergeet je dan ook wel alles en iedereen om je heen en heb je nog maar één doel: gerechtigheid.
Milou van der Will heeft met Benthe Berg een hoofdpersoon gecreëerd die je, doordat het verhaal vanuit haar perspectief verteld wordt, zeer goed leert kennen en wiens emoties je meebeleefd.
In mijn bloed is onder mijn huid gekropen. Het was een heftige achtbaanrit met verrassende wendingen en een open einde, want: het is het eerste deel van een serie! En daar ben ik erg blij mee, want ik wil meer!

Ik heb dit boek mogen lezen voor de Not Just Any Book Club.

In vertrouwen – Karen Rose

In vertrouwen
ISBN 9789026133893
Uitgever: De Fontein
573 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: No one left to tell
Vertaald door: Hans Verbeek

Achterflap:

“In dit spannende verhaal draait alles om vertrouwen. Want wie kun je vertrouwen als het er écht op aankomt?

Privédetective Paige Holden kan nog net wegspringen als voor haar huis een busje op haar af stormt. Het vouwt zich om een lantaarnpaal heen, het blijkt met kogels doorzeefd en een vrouw ligt zwaargewond voorover op het stuur. Paige herkent het busje… De stervende vrouw brengt nog wat cryptische woorden uit en met haar laatste krachten drukt ze Paige een met bloed besmeurde USB-stick in handen.

Wanneer Paige de USB-stick bekijkt met openbaar aanklager Grayson Smith, blijkt deze materiaal te bevatten dat een eerdere veroordeling in twijfel trekt. Het leidt hen naar een wereld vol afpersing, duistere geheimen en een reeks onopgeloste moorden…

De thrillers van Karen Rose zijn wereldwijde bestsellers. Van haar verschenen in het Nederlands inmiddels Sterf voor mij, Schreeuw voor mij, Moord voor mij, De dood in haar ogen, De mond gesnoerd en Van mij alleen.

Recensie:

“Een geheugenstick. Elena had hem in haar beha verstopt. Ze had hem haar in de hand gedrukt.
‘Agenten. Achtervolgden me.’
Maria was ervan overtuigd dat de politie haar zoon erin had geluisd. Dat had op zijn minst vergezocht geklonken. Nu was haar schoondochter doodgeschoten en ze had gezegd dat de politie het had gedaan.
Wat het ook mocht zijn dat Paige in haar hand hield was de reden dat Elena nu dood was.”

Zes jaar geleden is er een meisje vermoord op een groot landgoed. De tuinman, Ramon Munoz, werd veroordeeld voor de moord. Alle bewijzen wezen in zijn richting. Maar zijn familie heeft nooit geloofd dat hij het gedaan heeft en ze doen er alles aan om zijn onschuld te bewijzen. Ze hebben privédetective Paige Holden ingeschakeld.
Als Paige op een avond haar hond uitlaat weet ze op het nippertje opzij te springen voor een aanstormend busje. De bestuurster van het busje, de vrouw van Ramon, is beschoten, ze zegt door de politie. Net voordat ze het genadeschot toegediend krijgt van een sluipschutter weet ze Paige een USB stick in haar handen te duwen. Op de USB stick staan foto’s die de onschuld van Ramon kunnen bewijzen. Maar wie kan Paige vertrouwen als het klopt dat de politie erbij betrokken is?
Ze besluit naar officier van justitie Grayson Smith te gaan met de bewijzen. Samen besluiten ze op onderzoek uit te gaan en te achterhalen waarom Ramon Munoz erin geluisd is en door wie. Ze openen de doos van Pandora en komen terecht in een wereld vol geheimen, waar geld belangrijker lijkt dan recht. De een na de andere persoon die iets zou kunnen vertellen wordt vermoord en ook Paige en Grayson hebben een schietschijf op hun rug staan.
Ondertussen worstelen ze met de demonen uit hun eigen verleden, zullen ze in staat zijn hun geheimen bloot te geven en toegeven aan hun gevoelens voor elkaar?

In vertrouwen is weer een echte Karen Rose: een super spannend verhaal met een sterk plot en fijne hoofdpersonen die onwijs stoer en sterk maar ook kwetsbaar zijn. Karen Rose is een “Romantic Suspense” auteur en dat is te merken aan de broeierige, soms zelfs steamy scènes tussen de knappe hoofdpersonen in het boek. En in mijn ogen geeft dat een prima extra touch aan haar steengoede thrillers.
In vertrouwen is wel een boek waar je je aandacht bij moet houden omdat er vrij veel personages in voorkomen en er veel gebeurt in een kort tijdbestek. Echt een boek om even voor te gaan zitten en niet, zoals ik, verspreid over een aantal dagen in kleine stukjes te lezen.
Ik heb weer genoten van deze Karen Rose. Spannend van begin tot eind, zoals ik van haar gewend ben. Een echte aanrader voor liefhebbers van thrillers met een vleugje romantiek.

Veroordeeld – Karin Slaughter

Opmaak 1
ISBN 9789023487241
Uitgever: Cargo
480 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: Cop Town
Vertaald door: Ineke Lenting

Achterflap:

“Op haar eerste dag bij het politiekorps van Atlanta wordt Kate Murphy direct geconfronteerd met de pesterijen en vooroordelen van haar mannelijke collega’s. Daarbij is het de slechtst mogelijke dag om te beginnen, want een seriemoordenaar die het heeft voorzien op agenten heeft zojuist een nieuw slachtoffer gemaakt en de stad lijkt een broeinest van geweld. Maar Kate is niet de enige vrouw die het moeilijk heeft. Maggie Lawson stapte in de voetsporen van haar oom en haar broer om zichzelf voor hen te bewijzen als politieagent. Als ze ontdekt dat haar broer Jimmy feiten achterhoudt in zijn verklaring over de aanslag besluit ze met haar nieuwe partner Kate op onderzoek uit te gaan. Ondanks de tegenwerkingen van hun mannelijke collega’s volgen Maggie en Kate het spoor van een moordenaar van wie ze zeker weten dat hij opnieuw zal toeslaan. Maar wanneer? Het spoort leidt hen naar de duisterste schaduwen van Atlanta, waar iemand zijn oog op Kate heeft laten vallen…

Karin Slaughter (1971) groeide op in een kleine stad in Georgia en woont tegenwoordig in Atlanta. In Nederland zijn van haar thrillers als meer dan drie miljoen exemplaren verkocht.

Recensie:

“Dezelfde modus operandi. Hetzelfde gebrek aan aanwijzingen. Geen getuigen. Geen patroonhulzen. Geen vingerafdrukken. Geen verdachten.
Op het bureau werd de moordenaar al de Atlanta Shooter genoemd.”

Atlanta 1974, een seriemoordenaar heeft net zijn vijfde slachtoffer gemaakt, alle vijf politieagenten, en de zesde heeft ternauwernood kunnen ontsnappen. Het hele politiekorps is bloeddorstig en de sfeer in de stad is meer dan grimmig.
In een tijd waarin blank en zwart niet met elkaar door één deur gaan, huiselijk geweld en handtastelijkheden normaal lijken en volgens mannen vrouwen helemaal niet thuishoren in het politievak, begint Kate Murphy aan haar eerste werkdag als politieagent. De vraag is of ze niet voor het eind van de dag gillend het bijltje er bij neer zal gooien. Maar Kate, wiens man in de oorlog gesneuveld is, wil zich bewijzen tegenover haar rijke ouders en geeft niet zomaar op, hoe zwaar de baan ook is en hoe slecht ze ook behandeld wordt door haar collega’s. Kate krijgt Maggie Lawson als partner, zij is in de voetsporen getreden van haar oom en broer Jimmy en weet als geen ander hoe moeilijk het is als vrouw in het mannenwereldje vol vastgeroeste ideeën.
Als Maggie erachter komt dat haar broer Jimmy, de agent die ontkomen is aan de Shooter, feiten over de aanslag achterhoudt, is ze vastberaden om samen met Kate achter de waarheid te komen. In tegenstelling tot hun mannelijke collega’s die alleen maar bloed ruiken, gaan de twee vrouwen, noodgedwongen op eigen houtje, op zoek naar gerechtigheid. Langzaam komen ze de Shooter op het spoor, maar niet zonder gevaar voor eigen leven. Vooral Kate is haar leven niet zeker, want wie is die man die al haar stappen nagaat en van plan is haar binnenkort te vermoorden?

“Het bewijs tegen Kate was zonneklaar. Fox had pagina’s vol geschreven op zijn klembord. Ze was een leugenaar. Ze was een charlatan. Ze was een buitenstaander.
Waarom schoot hij haar dan niet gewoon dood?”

Karin Slaughter heeft met Veroordeeld haar eerste stand-alone thriller geschreven. Ik was even bang dat ik de bekende hoofdrolspelers, vooral Will en Sara, heel erg zou missen, maar dit verhaal had me zo te pakken dat het heel erg meeviel. Ze heeft de jaren ’70 echt tot leven weten te brengen; de alcohol (ook onder werktijd), sigaretten, drugs, (sekse)discriminatie, maar ook de muziek en de mode, je ziet het allemaal zo voor je. Tenenkrommend gewoon hoe grof en respectloos de vrouwelijke agenten behandeld worden. En hoe de scheiding tussen blank en zwart er nog zo erg was, ondanks het feit dat er al jaren burgerrechten waren, je kunt het je bijna niet voorstellen.

Veroordeeld is weer een steengoede thriller zoals we die van Karin Slaughter gewend zijn, maar het verhaal heeft nog meer diepgang dan haar andere boeken, door het levendige sfeerbeeld van het grimmige Atlanta van de jaren ’70 en de (oorlogs-)geschiedenis van Kate’s familie. Leuk dat Karin Slaughter ons kleine landje een rol heeft gegeven in haar verhaal en nog leuker dat ze de Nederlandse oma van Kate Judith heeft genoemd 😉
Ondanks dat Veroordeeld een stand-alone wordt genoemd hoop ik toch op een vervolg. Ik ben wel benieuwd hoe het verder zal gaan met deze twee stoere dames in die tijden van grote veranderingen. Maar ik kan me ook wel verheugen op een nieuwe Will en Sara!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub als boek van de maand juni. Haar recensie vind je hier.

Zielloos – Corine Hartman

Zielloos
ISBN 9789045204840
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
280 pagina’s
Verschenen: februari 2014
Deel 3 in de Jessica Haider-serie

Achterflap:

“Rechercheur Jessica Haider opent de jacht op een seriemoordenaar met een even gruwelijk als bizar motief…

Jessica Haider heeft na de moord op haar zoon de zin van het leven hervonden in Saligia – een geheim elitekorps dat ingrijpt waar justitie faalt. Eindelijk kan ze eigenhandig en definitief afrekenen met het tuig dat door de mazen van de wet glipt.

In het derde deel van de Jessica Haider-serie wordt Zuid-Limburg geteisterd door een moordenaar die zijn slachtoffers op huiveringwekkende wijze tentoonstelt. Vanaf de vondst van het eerste, zwaar verminkte lijk beseft rechercheur Jessica Haider dat er een boodschap schuilt in de manier waarop de moordenaar te werk gaat en voor wie die boodschap is bedoeld. Ze trekt haar eigen plan, wars van het grootschalig onderzoek dat door de media op de voet wordt gevolgd. Een spoor van de dader leidt haar naar een klooster in de Eifel waar nonnen ogenschijnlijk vreedzaam leven, bidden en bijen houden, maar intussen een onheilspellend geheim bewaken.
Als een collega van Jessy het volgende slachtoffer lijkt te zijn geworden en Saligia haar opzadelt met een opdracht die haar tot in het diepst van haar ziel raakt, staat ze er uiteindelijk alleen voor.
Kan Jessy haar missie voortzetten, als de prijs voor gerechtigheid onmenselijk hoog dreigt te worden?”

Recensie:

Eerder schreef Corine Hartman Bloedlijn en Glashard over de eigenzinnige Jessica Haider. Dit is het derde deel in deze bloedstollende thrillerreeks.

“Ik wil je. Ik wil je hart. En meer. Liefs, BS – Brezingers Son.”

Aan het einde van het tweede deel in de Jessica Haider serie, Glashard, krijgt Jessy op de begrafenis van haar vader een rood hart met bovenstaande tekst. Ze dacht dat eerdere cadeaus van Baruch Salomons (BS) kwamen, een man waar ze een relatie mee had om te kunnen infiltreren in zijn criminele netwerk, maar BS blijkt dus te staan voor Brezingers Son? Brezinger, de moordenaar van haar zoon Nick, de man waar ze zelfstandig mee afgerekend heeft. Is de nachtmerrie dan nog niet voorbij? Wie is Brezingers Son? Voor zover ze weet had hij geen zoon, dus wie is deze psychopaat en wat wil hij van haar? Het wordt Jessy teveel en ze stort in.

In het begin van dit derde deel, Zielloos, pakt Jessy het recherchewerk weer op, maar of dat zo verstandig is? Erg stabiel is ze nog niet, ze is weer flink aan de coke en whiskey en van een roekeloze ruwe, anonieme sekspartij is ze ook niet vies.

“Met zijn in latex gestoken handen lepelt hij het grijze oog uit de kas, een handeling die hem minder kracht kost dan hij had verwacht, en dan kijkt de slijmerige bol hem nog steeds glazig aan.

De enige conclusie die hij kan trekken is dat ook bij een homofiele mens de ziel niet achter het oog schuilgaat.”

Jessy wordt door een one night stand gedrogeerd en ontvoert naar haar eigen huis, maar ze weet hem te overmeesteren en om te brengen. Hij blijkt slechts een pion te zijn, iemand anders wil iets van haar, maar wie en wat? Als er dan ook nog eens moorden worden gepleegd waarbij de lijken gepositioneerd worden op een manier die Jessica als enige herkent, moet ze wel zorgen dat zij de eerste is die deze seriemoordenaar opspoort om te voorkomen dat haar collega’s achter haar geheime Saligia-leven komen.
Daarnaast wordt ze door haar baas, die haar bij die gruwelzaken weg wil houden, op een naar ontevredenheid gesloten zaak van een omgekomen peuter gezet én moet ze van het geheime elitekorps Saligia waar ze deel van uitmaakt afrekenen met een man die heel veel voor haar betekent heeft. Met haar eigen, niet altijd even subtiele, speurderskwaliteiten weet Jessy de moorden te linken aan een vreedzaam ogend klooster in de Eifel. Wat heeft zich daar in het verleden afgespeeld? En zal ze op tijd zijn om haar collega te redden die in handen is gevallen van Brezingers Son? Weet onze stoere rechercheur Jessica Haider zich staande te houden met zoveel last op haar schouders?

Jessy Haider is terug, en hoe! Met Zielloos heeft Corine Hartman weer een geweldig gruwelijke en huiveringwekkende thriller geschreven. Wat heb ik wederom genoten van de stoere, onconventionele en meedogenloze hoofdpersoon! Je blijft van Jessy houden en haar bewonderen, ondanks dat ze een dame is die haar hand er niet voor omdraait om een slecht persoon om te leggen. Gewetenloos is ze namelijk absoluut niet, als ze de opdracht krijgt om af te rekenen met iemand die haar aan het hart ligt doet ze er alles aan om het te kunnen voorkomen. Ondanks al haar tegenslagen en het feit dat er weer een psychopaat achter haar aan zit, weet ze toch mooi weer vorderingen te maken in een gruwelijke zaak.
Het is het beste om Bloedlijn en Glashard eerst te lezen, omdat je dan gewoon veel beter begrijpt wie Jessy is en wat haar beweegredenen zijn. En natuurlijk omdat je die boeken gewoon móét lezen! Aan het einde van Zielloos blijf je wel met een paar vraagtekens zitten, maar dat zorgt er bij mij alleen maar voor dat ik wederom snakkend uitkijk naar het volgende deel in de serie. Ik ben blij dat er nog een aantal delen zullen volgen, want voorlopig kan ik geen genoeg krijgen van Jessica Haider. Ik kan niet wachten!

Follow my blog with Bloglovin

Ik jaag op killers – Barry Lyga

Ik jaag op killers
ISBN 9789022563076
Uitgever: Boekerij
296 pagina’s
Verschenen: februari  2013
Originele titel: I hunt killers
Vertaald door: Lia Belt

“Stel je voor: een prachtige, zonnige dag en adembenemend natuurschoon… Jammer alleen van dat lijk.

Jasper Dent, die liever Jazz wordt genoemd, is een leuke, aardige jongen. Charmant zelfs, zouden sommigen zeggen. Maar hij is ook de enige zoon van de beruchtste seriemoordenaar ter wereld, een vader die de ‘quality time’ met zijn zoon soms wel erg letterlijk nam. Jazz heeft plaatsen delict gezien op een manier waar politieagenten een moord voor zouden doen: door de ogen van de dader.

Jazz’ vader zit al jaren achter de tralies, maar toch duiken er in­eens overal lijken op. Alweer. Om te bewijzen dat moord echt niet in zijn genen zit besluit Jazz de politie te helpen met zijn unieke kennis van zaken. Maar is hij wel zo anders dan zijn vader…?

Barry Lyga (1971) schreef al eerder YA-romans, waarvan Boy Toy en Fanboy and Goth girl de bekendste zijn. Ik jaag op killers wordt alom gezien als zijn doorbraak. Hij woont en werkt in New York.

“Jazz had plaatsen delict gezien zoals agenten zouden willen dat ze die konden zien: door de ogen van de crimineel. De vader van Jazz – William Cornelius ‘Billy’ Dent – was de beruchtste seriemoordenaar van de eenentwintigste eeuw.”

Tiener Jasper ‘Jazz’ Dent woont bij zijn dementerende oma in het slaperige dorpje Lobo’s Nod. Hij is een aardige en charmante jongeman met een vriendinnetje, Connie, en een beste vriend, Howie. Toch is Jazz geen gewone jongen, hij draagt namelijk het stempel ‘zoon van Billy Dent, de beruchte seriemoordenaar’… Zijn jeugd is verre van normaal verlopen; hij is door zijn vader compleet gehersenspoeld en ingewijd in het “vak” van seriemoordenaar. Jazz heeft dingen en plaatsen gezien die een kleine jongen niet zou horen te zien.
Een paar jaar geleden is zijn vader opgepakt door de sheriff van Lobo’s Nod en heeft hij levenslang gekregen. Sindsdien probeert Jazz een normaal leven te leiden, maar hoe normaal is je leven als je zo’n jeugd en opvoeding hebt gehad? Jazz twijfelt continue aan zichzelf; zal hij uiteindelijk niet net zo worden als Goeie Ouwe Pa? Is hij niet voorbestemd om ook seriemoordenaar te worden? De kennis van zaken heeft hij in ieder geval.
Maar Jazz probeert zijn kennis ten goede te laten komen door de politie te helpen met de jacht op een moordenaar die in Lobo’s Nod rondwaart. Hij is er zelfs van overtuigd dat het een seriemoordenaar betreft, maar daar wil de sheriff niet aan. Jazz’ hulp wordt in eerste instantie afgeslagen, maar als er een tweede lijk opduikt lijkt de sheriff van mening te veranderen…

Ik jaag op killers is een heerlijk gruwelijke Young Adult-thriller, soms zelfs grenzend aan het horror-achtige, die niet geschikt is voor tere zieltjes. Het verhaal wordt verteld vanuit Jazz’ perspectief en het is even wennen aan de gedachtegang en twijfels van een jongen die heeft meegemaakt wat hij heeft meegemaakt. Intrigerend is het zeker! Je begint je zelf ook af te vragen, waar hij zelf ook zo bang voor is, of zijn menselijke gevoelens echt zijn of gesimuleerd en of hij zijn “killer” instinct altijd zal weten te bedwingen. “Mensen zijn belangrijk” is het mantra wat hij steeds voor zichzelf herhaalt om maar niet die grens over te gaan.
Het vertelperspectief van tiener Jazz en de (daardoor?) niet al te ingewikkelde schrijfstijl maken het boek voor mij echt wel een Young Adult-thriller. Wat niet betekent dat het vervelend lezen is voor een volwassene. Na het lezen van dit gruwelijke boek, wat eindigt met een cliffhanger, zie ik in ieder geval uit naar het vervolg!

Follow my blog with Bloglovin

Oogcontact – Fergus McNeill

Oogcontact
ISBN 9789026133350
Uitgever: De Fontein
304 pagina’s
Verschijnt: 20 augustus 2013
Originele titel: Eye contact

“Oogcontact maken kan fataal zijn…
Als je hem aankijkt ben jij de volgende…

Robert Naysmith is een succesvol zakenman. En hij is een seriemoordenaar. Al jaren speelt hij een ijzingwekkend en dodelijk spel. Hij kiest zijn slachtoffers niet bewust, iedereen zou het kunnen zijn. Zijn spelregels: hij kijkt op zijn horloge, bepaalt een tijdstip en de eerste die hem vanaf dát moment recht aankijkt is zijn volgende slachtoffer. Detective Graham Harland staat voor een raadsel want de reeks moorden vertoont ogenschijnlijk geen enkel onderling verband. Hoe moet hij een moordenaar ontmaskeren die zijn slachtoffers zo willekeurig kiest…

Fergus McNeill ontwerpt computergames en apps en runt een ontwerpstudio. Oogcontact is zijn thrillerdebuut.

Robert Naysmith is een goedverzorgde, zeer zelfverzekerde, succesvolle zakenman van eind dertig, met een leuke jonge vriendin waar hij steeds meer voor gaat voelen. En hij is seriemoordenaar… Hij heeft zijn eigen spel ontwikkeld: hij bepaalt een tijdstip en degene die hem daarna als eerste aankijkt wordt zijn nieuwe slachtoffer, zijn prooi. Hij geeft zijn prooi 24 uur voorsprong en begint dan met de jacht. Hij probeert zijn slachtoffer weer te vinden en dan zijn of haar gangen na te gaan, hij bereidt zich zeer zorgvuldig voor. Hij heeft zo al een aantal moorden op zijn naam staan, maar geen enkel spoor leidt naar hem. De politie staat, in verschillende districten, voor een raadsel. Omdat de moorden zo willekeurig zijn gepleegd, schijnbaar zonder motief en in verschillende gebieden, duurt het een tijd voordat er een verband gevonden wordt.

Inspecteur Graham Harland, een weduwnaar die in therapie is om het verlies van zijn verongelukte vrouw te verwerken, heeft de leiding over de meest recente moord. Een jogster is tijdens haar ochtendrondje op een afgelegen plek gewurgd. Dan ontdekt Harland een sleutel aan de sleutelbos van het slachtoffer die niet van haar blijkt te zijn. De sleutel is van een man die een tijdje terug in een ander district vermoord is. Zo komen er langzaam meer slachtoffers aan het licht. Wat is het verband tussen de moorden? En wat ontbreekt er bij het huidige slachtoffer? Wanneer en waar zullen ze de volgende vinden? Zullen ze de moordenaar ooit weten te pakken?

Het bijzondere aan Oogcontact is dat je onder andere uit het perspectief van de moordenaar leest. Je krijgt een goed beeld van wat voor (zieke) man Robert Naysmith is, wat voor dubbelleven hij leidt, hoe hij zich tot in de puntjes voorbereid op zijn moorden en hoe overtuigd hij is van zijn oppermachtigheid. Je vraagt je ook echt af of het de politie zal lukken om iemand te pakken die zo zorgvuldig en zo willekeurig te werk gaat.
Ook maak je kennis met inspecteur Graham Harland, een man die nog lang niet over het verlies van zijn vrouw heen is, nogal opvliegend kan zijn en stiekem wel blij is met deze zaak  omdat het hem de nodige afleiding geeft. Hij bijt zich dan ook stevig vast in de zaak, zelfs wanneer zijn baas besluit dat de zaak overgedragen moet worden aan een ander district.

Oogcontact is een huiveringwekkende realistische thriller die je wel twee keer doet nadenken voor je een wildvreemde recht in de ogen durft te kijken. Wie zegt dat er niet in het echt zo’n psychopaat rondloopt?
De prachtige indringende dubbele cover maakte me al nieuwsgierig en het boek heeft mijn verwachtingen waargemaakt. Ik ben benieuwd naar meer werk van Fergus McNeill, dit smaakt in ieder geval naar meer!

Follow my blog with Bloglovin