Niet bang te krijgen


Vandaag bespreek ik twee prentenboeken over bang zijn en angst aanjagen:

Iedereen in het woud wist dat tijgers snel, stil en afschuwelijk angstaanjagend waren.

Trippelende Tijger – Philippa Leathers (32 pagina’s, Lemniscaat)
Kleine Tijger heeft de pest in. Hij moet en zal bewijzen dat ook hij snel, stil en afschuwelijk angstaanjagend is. Dus gaat hij op stap, en zodra hij een slachtoffer ziet, trippelt hij er op zijn tenen naartoe…
Maar Everzwijn hoort hem al van mijlenver aankomen, Olifant vindt hem te klein om bang voor te zijn en Aap lacht hem recht in zijn gezicht uit.
Maar dan, totaal onverwacht, weet hij toch iemand de stuipen op het lijf te jagen…

Maar niemand keek op of om als Kleine Tijger eraan kwam.

Mijn mening
De grote broer van Kleine Tijger denkt niet dat hij ook maar iemand bang kan maken, hij is nog veel te klein. Dus Kleine Tijger gaat op pad om het tegendeel te bewijzen: Trippel, Trippel, Trippel… GROM!!! Maar niemand schrikt van hem. Of toch?

Wat een onwijs lieve illustraties en wat een ontzettend schattig verhaaltje! Ik ben helemaal verliefd op dat schattige kleine, maar oh zo stoere Tijgertje. En wat is ie grappig met zijn uitspraken als ‘Chips!’ en ‘Bagger’, als het weer eens mislukt om iemand bang te maken. Eerst is hij vol bravoure, dan raakt hij teleurgesteld, maar uiteindelijk is hij toch erg tevreden met zichzelf.
Een heerlijk boek om te bekijken en voor te lezen.

‘Ik ben niet bang,’ zei Kleine Muis.’Zelfs niet voor grote gevaarlijke beesten. Ik mag dan wel klein zijn, maar ik ben nergens bang voor!’

Kleine Muis is niet bang – Petr Horácek (32 pagina’s, Lemniscaat)
Kleine Muis heeft zin om op ontdekkingsreis te gaan. In het bos vol grote, gevaarlijke dieren.
Maar Kleine Muis is voor niemand bang – of toch wel?
Til de flap op om erachter te komen!

‘Ik ben niet bang voor jou,’ zei Kleine Muis. ‘Wil je met me spelen?’

Mijn mening
Kleine Muis is niet bang voor de grote gevaarlijke beesten in het bos; ze speelt er lekker en vraagt ze zelfs om mee te doen! Tot ze een huisje in het bos tegenkomt… Is Kleine Muis dan toch ergens bang voor?

De Kleine Muis boeken zijn altijd zo lekker kleurrijk, dat oogt heel erg vrolijk en door de stevige kaft met papieren omslag is het ook een erg luxe prentenboek. De illustraties van Horácek, die me een beetje aan de stijl van Eric Carle doen denken, zijn niet helemaal mijn smaak, maar in dit boek vond ik de wilde dieren wel erg mooi, vooral de ENORME, GEVAARLIJKE BEER!
Het verhaal is lief en grappig; je ziet maar weer dat iedereen wel ergens bang voor is, ook die stoere Kleine Muis…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *