Wolfje en de oude geit – Truus Breukers & Carolien Westermann

Het is een mooie herfstdag en Wolfje, net acht maanden oud, loopt lekker te snuffelen in het bos.
Ineens ruikt hij een vies luchtje.

Korte inhoud
Wolfje, jong en nieuwsgierig, loopt te snuffelen in het bos als hij een vies luchtje ruikt. De geur voert hem naar een wijze oude geit die hem vertelt dat het vandaag haar laatste dag is. Dan ontspint zich een grappige dialoog, die tegelijk luchtig én diepzinnig is, waarin Wolfje van Geit leert wat doodgaan eigenlijk is.

Wolfje trekt zijn neus op en snuift. ‘Jij stinkt.’
‘En jij hebt geen manieren,’ mekkert de geit.

Auteur & illustrator
Truus Breukers (Weert, 1960) hield als kind al veel van lezen en verhalen schrijven. Maar voor ze de pen serieus ter hand nam om aan een boek te beginnen, deed ze eerst allerlei ander werk. Ze was jarenlang wijkverpleegkundige en docent in het hoger beroepsonderwijs en aan de universiteit. Nu heeft ze een eigen praktijk als orthopedagoog en rouwtherapeut. Zeker als orthopedagoog heeft ze natuurlijk veel met kinderen te doen, maar ook binnen de rouwtherapie richt ze zich bewust tot hen. Kinderen hebben er net zo veel recht op als volwassenen om bewust stil te staan bij het verlies van een dierbare, is haar overtuiging. Om hen te helpen om op een andere manier naar de dood te kijken, schreef ze het verhaal over de wolf en de oude geit.

Als kind al wilde Carolien Westermann (1988) niets liever dan verhalen illustreren. De droom kwam uit toen bij Clavis Uitgeverij haar eerste kinderboeken van de persen rolden: Rafelijntje in 2013 en Konijn wil vliegen in 2016. In 2015 publiceerde zij ook nog een eigen boek: Beestachtig Alfabet.
Sinds ze in 2013 de opleiding Illustratie afrondde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, werkt Carolien als freelance illustrator. Haar tekeningen zijn  narratief en poëtisch en vaak voorzien van een flinke dosis humor.”

‘Goed dan, ik heet Wolfje en ik hou van spelletjes en avontuur.’ […]
‘Ik ben een heel oude geit, ik hou van verhalen vertellen en vandaag is toevallig mijn laatste dag.’

Mijn mening
Ik houd van de illustraties van Carolien Westermann, dus iedere keer als er een prentenboek verschijnt met haar illustraties wil ik die meteen hebben. Het leuke is dat het iedere keer een boek van een andere auteur is, dus zo maak ik kennis met verschillende kinderboekenauteurs!

Speels Wolfje ruikt op een dag een vies luchtje en gaat zijn neus achterna. Hij vindt een oude, wijze geit die hem vertelt dat vandaag haar laatste dag is. Die laatste dag brengen de nieuwe vrienden samen door en Wolfje leert van geit over wat doodgaan eigenlijk betekent. Hij vindt het wel een spannend avontuur en wil met oude geit een wedstrijdje doen wie het eerst doodgaat. Oude geit vindt hem wel vertederend en speelt het spel mee.

Op een heel mooie, heldere en lieve manier wordt er in dit prentenboek beschreven hoe het is als iemand doodgaat. Nergens word je bang gemaakt, het lijkt gewoon een mooi avontuur waarbij de dood niet het einde van alles is. En er zit veel humor in, ook heel fijn!

Herkenbaar is ook de nieuwsgierigheid van de jonge wolf en het gemak waarmee hij vragen stelt en hoe hij er uiteindelijk mee omgaat als oude geit dan echt dood is. Echt op een kinderlijke manier, het is vreemd en nieuw, maar het hoort er ook gewoon bij. Prachtig gedaan! En dat vertederende verhaal komt helemaal tot leven door de prachtige dromerige en zachte illustraties van Carolien. Een perfecte combinatie!

Wolfje en de oude geit
ISBN 9789044830552 – Uitgeverij: Clavis – Verschenen: augustus 2017 – Illustraties: Carolien Westermann

Delen is lief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *