De Beer en de Nachtegaal – Katherine Arden

Het was laat in de winter in noordelijk Roes, uit de sombere hemel viel vocht dat regen noch sneeuw genoemd kon worden.

Korte inhoud
In een dorp op het randje van de wildernis in het noorden van Rusland, waar de ijskoude wind blaast en het altijd lijkt te sneeuwen, vertelt een oude min sprookjes over Vorst, de Winterkoning. Verhalen over oude magie verboden door de kerk.

Maar voor het jonge, wilde meisje Vasja zijn het meer dan alleen verhalen. Alleen zij ziet de geesten rondom het huis die haar beschermen. Alleen zij voelt de groeiende krachten van een duistere vorm van magie in het bos…

Het spookte in de noordelijke wouden, zeiden de vrouwen, en het was er acht van de twaalf maanden winter.

Auteur
“Katherine Arden studeerde in Moskou en specialiseerde zich later in Franse en Russische literatuur. De Beer en de Nachtegaal is haar debuutroman. Arden werkt inmiddels aan het vervolg.”

‘Vergeet de oude verhalen niet […] Vasja. Wees dapper.’

Mijn mening
Op Twitter won ik dit vooruitexemplaar van De Beer en de Nachtegaal, het boek verschijnt pas 16 oktober. Ik reageerde eigenlijk puur op de looks, ik was meteen verliefd op de magisch mooie cover! Een boek met zo’n cover moet wel een mooi verhaal bevatten, dacht ik. Is dat zo?

Het verhaal speelt zich af in de Middeleeuwen in noordelijk Rusland (wat toen nog Roes heette), een plek waar het altijd winter lijkt te zijn en waar het hard werken is om te overleven. Daar woont het gezin van Pjotr Vladimirovitsj. De oude min, Doenja, vertelt de kinderen graag sprookjes, zoals het sprookje over Vorst, de winterkoning (ook wel Morozko genoemd, de winterdemon). Later, als Vasja geboren is – haar moeder overleefde de geboorte niet – blijkt er meer waar te zijn van de oude sprookjes dan men denkt. Het wilde, ongetemde meisje kan wezens, demonen, zien en met ze praten. Ze raakt bevriend met een aantal van hen en ziet hen en de mensen uit het dorp lijden als er een nieuwe priester naar het dorp komt die hen verbiedt nog langer aan de heidense demonen te offeren. De sfeer verandert, de mensen zijn bang, Vasja wordt als heks gezien en de verzwakte demonen kunnen het dorp niet meer beschermen tegen de kwade krachten uit het bos. Gelukkig krijgt Vasja hulp uit onverwachte hoek, maar het zal wel een strijd op leven en dood worden…

De sfeer zit er meteen aan het begin van het verhaal al goed in, zo met die barre winter en het gezin wat alleen maar kan overleven door zoveel mogelijk op en rond een enorme ‘kachel’ te vertoeven, luisterend naar de verhalen van de oude Doenja. De auteur weet het hele verhaal lang perfect de zware omstandigheden tot leven te brengen waarin de mensen leefden in die tijd.

Wel moest ik flink wennen aan al die Russische benamingen, die liggen toch vreemd in de mond en ze veranderen nogal eens van vorm. Daarnaast had ik halverwege het boek een beetje het gevoel dat het wel wat vlotter mocht gaan. Maar dat deed niet af aan hoe bijzonder het verhaal is, hoe magisch mooi, meeslepend, boeiend, ontroerend… Na dat punt halverwege werd het verhaal ineens nog mooier en meeslepender. Ik heb zelfs aan het einde een traantje weggepinkt!

Wat is dit een prachtige vertelling! Ik raakte gaandeweg steeds meer betoverd door het verhaal en zijn bijzondere, magische personages. Dit winterse verhaal zal me nog wel even bijblijven. En wat ben ik blij te weten dat er een vervolg aan zit te komen!

De Beer en de Nachtegaal
ISBN 9789024577958 – Uitgever: L.S. Amsterdam – 352 pagina’s – Verschijnt: 16 oktober 2017 – Originele titel: The Bear and the Nightingale – Vertaald door: Inge Boesewinkel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *