Hoe lees ik? – Lidewijde Paris

hoe-lees-ik

Het lezen van ‘Hoe lees ik?’ kan helpen zelf van alles in romans te ontdekken, en als dat niet het geval is, dan heeft ‘Hoe lees ik?’ laten zien wat allemaal kán in literatuur. Hoe je ook leest: het is altijd goed.

Korte inhoud
Wat is nu eigenlijk literatuur en hoe werkt het? Het mooie is dat iedereen daar een eigen idee over heeft, iedereen leest vanuit zijn eigen ervaringen en is op zoek naar zijn eigen antwoorden. Toch zijn er wel een paar aanwijzingen die elke lezer kunnen helpen een tekst eens anders te lezen. Hoe lees ik? staat vol met dat soort suggesties, aan de hand van zinnen, alinea’s, verhalen en romans. Van Max Havelaar via De zwarte met het witte hart naar David Mitchell. Het eindigt bovendien met allerlei tips voor leesclubs, boekhandelaren, scholen, beginnende schrijvers en alle andere lezers.

Het gaat me er niet om dat iedereen voortaan zo gaat lezen, ik probeer te verduidelijken hoe literatuur spannend kan worden zonder dat er meteen moorden worden gepleegd of puzzels worden aangedragen.

Auteur
“Lidewijde Paris is ruim vijfentwintig jaar actief in het boekenvak, als boekverkoper, etaleur, journalist, interviewer, redacteur en uitgever. Haar recensies voor Opium Radio, columns en interviews voor Vrij Nederland en haar literatuurlessen wilden hetzelfde als Hoe lees ik?: literatuur voor een breder publiek toegankelijk maken op een onderhoudende manier.”

Er zijn boeken voor iedereen. Er zijn boeken genoeg.

Mijn mening
Ik viel voor de speelse cover van dit boek en doordat ik gefascineerd was door het onderwerp: hoe haal je meer uit een boek?

Het blijkt dat Lidewijde Paris veel notities maakt in de boeken die ze leest, dat ze alert leest, tussen de regels door en dat ze zichzelf veel vragen stelt over bijvoorbeeld motief, thema, perspectief, tijd en beeldspraak. Als je je bewust wordt van al die elementen en wat ze in kunnen houden, kun je veel meer uit boeken (voornamelijk literatuur) halen en nog voor verrassingen komen te staan. Lidewijde benadrukt dat dit is hoe zíj leest en niet zoals iedereen zou moeten lezen. Ieder mens leest op zijn eigen manier en haalt zijn eigen dingen uit een boek.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik niet gauw zo ontledend een boek lees, ik ben meer van “het moet me meteen pakken en ik wil pas weer in de dagelijkse wereld belanden als ik het uit heb”, zonder al teveel te moeten graven naar onderliggende bedoelingen… Zoals zij het beschrijft bij een Dan Brown boek: een duidelijke spanningsboog en je gewoon overgeven aan het verhaal.
Dit is waarschijnlijk ook de reden dat ik niet zo weg ben van literaire verhalen, juist door dat vage en dat tussen de regels door moeten lezen.

Ik vond de leesfragmenten die in het boek staan iets te lang vaak en sommige analyses te langdradig. Het lijkt wel een soort (laagdrempelig, dat wel) studieboek.
Toch vond ik het boek wel leerzaam, er kwamen veel begrippen voorbij – die achterin het boek op een rijtje staan – die te maken hebben met hoe boeken en verhalen in elkaar zitten. Vooral de vragen die er gesteld worden doen je in de toekomst toch stiekem wel met een iets ander oog naar een verhaal kijken. En ook vond ik het erg leuk om een kijkje in het hoofd van Lidewijde Paris te krijgen en te leren hoe zijn boeken leest.

Een laagdrempelig informatief naslagwerk, maar wel meer geschikt voor de literatuurliefhebber dan voor mij.

Hoe lees ik?
ISBN 9789046821084 – Uitgever: Nieuw Amsterdam – 288 pagina’s – Verschenen: augustus 2016

4 thoughts on “Hoe lees ik? – Lidewijde Paris

  1. Heb in een inkijkexemplaar gespiekt wat de inhoud van het boek is, en het lijkt me erg interessant. Ben wel bang dat als ik het lees, ik boeken minder ‘relaxed’ kan lezen (en misschien wel eerder op zoek ga naar een diepere betekenis de hele tijd, ik weet het niet?), maar of dat per se erg is, daar ben ik ook nog niet over uit. Ik denk dat ik er maar op 1 manier achterkom, en dat is door het boekje te halen. Ik ga in ieder geval niks aan de kantlijn schrijven in mijn boeken, want dat vind ik zonde 😉

  2. Ik vond het een erg leuk boek. Ook al lees ik lang niet zo ontledend als Lidewijde, ik heb er wel veel van opgestoken. Maar ja, ik lees inderdaad graag literatuur.

    Ik ben trouwens ook naar een lezing van Lidewijde geweest, dat was echt een aanrader, ze vertelt heel leuk, heel enthousiast, licht chaotisch en vol vrolijke anecdotes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *